خوزنیوز- محسن رؤسایی/ سالگرد شهادت سردار سپهبد حاج قاسم سلیمانی، یادآور فقدان فرماندهای است که نامش با ایثار، مقاومت و اخلاص گره خورده است؛ مردی که سالها بیادعا در میدانهای سخت ایستاد و امنیت، عزت و آرامش را برای ملتهای منطقه به ارمغان آورد.
حاج قاسم سلیمانی تنها یک فرمانده نظامی نبود؛ او نماد ایمان عملی، شجاعت آگاهانه و وحدت در جبهه مقاومت بود. شهادت او در سحرگاه سیزدهم دیماه، نقطهای دردناک اما ماندگار در حافظه تاریخی ملت ایران و آزادیخواهان جهان شد.
با گذشت سالها از آن واقعه تلخ، راه و مکتب شهید سلیمانی نهتنها کمرنگ نشده، بلکه الهامبخش نسلهایی است که همچنان آرمانهای عدالتخواهانه و مقاومت در برابر ظلم را زنده نگه داشتهاند.
امروز، نام و یاد حاج قاسم نه یک خاطره، بلکه یک مسیر است؛ مسیری که با ایستادگی، مسئولیتپذیری و وفاداری به ارزشها تعریف میشود و همچنان ادامه دارد.
دلنوشته
کاش صدایی میآمد…
صدایی که بگوید: اللهاکبر، هنوز زنده است
کاش خبر میرسید:
قاسمِ میدانها برگشته…
بعد از رفتنت
نه صبری مانده
و نه قراری
زمان، ایستاده
دقیقاً روی ساعت ۱:۲۰
نه بانگِ پیروزی
در این منطقه پیچید
و نه آرامشی
در دلِ ما نشست
ما هنوز
در همان لحظه ماندهایم
در همان ثانیهای
که تو رفتی
و جهان
از حرکت بازایستاد
برگرد…
و فرمانِ جهادمان را بده
بیصبرانه
چشم به راهت ماندهایم
ما اینجا
غریبیم…
با دلی پر از
حسرتِ کربلا
و آرزوی
شهادت