بدترین اتفاق فرهنگی سال91

سال 91 با همه خوبی‌ها و خوشی‌هایش و با همه ناخوشی‌هایش در حال پایان است و روزهای پایانی آن را در پیش داریم.

 
خبرگزاری فارس در سلسله مصاحبه‌هایی، سؤال‌های مشخصی را از اهل قلم و شعر پرسیده است. «محسن پرویز» هم پاسخگوی سؤال‌های ما بود.

 
1-ارزیابی و ویژگی سال 91 به صورت خلاصه بیان کنید؟

 
قاعدتا منظورتان در حوزه فرهنگ است. در یک جمله: مظلومیت مضاعف حوزه فرهنگ!

 
2- مهمترین اتفاق ادبی سال چیست؟

 
حمله عملی برخی مسئولین به اعتبار جایزه جلال ( با تغییر رای داوران و اعلام رویه‌های خلاف ضوابط ) و بی توجهی به تذکرات دلسوزانه کسانی که برای راه اندازی و جا افتادن جایزه زحمت کشیده اند. سال نود و یک سال خوبی برای حوزه نشر نبود.

 
3- بهترین کتاب یا کتاب‌هایی که امسال خواندید؟

 
دو کتاب در حوزه طب سنتی از تالیفات استاد عبادیانی («آموزه‌های بالینی در مکتب طب ایرانی» و « آبدست طبیب») و «پایی که جا ماند».
 

 
4- بهترین نویسنده یا شاعر سال 91 از منظر شما کدام است؟

 
خیلی‌ها مثل گذشته زحمت کشیدند و نمی‌شود یکی را از بین این همه انتخاب کرد. اما در حوزه شعر انتخاب مردمی آقایان قزوه و حمید رضا برقعی انتخاب خیلی شایسته و درستی بود و واقعا دل آدم را شاد می‌کرد.
  

5- بدترین اتفاقی که سال 91 در حوزه ادبیات افتاد؟

 
متاسفانه بدها زیاد بود ولی بدترین و دردآورترینش، بی توجهی به تذکرات مقام معظم رهبری در نمایشگاه بین المللی کتاب درباره کاغذ بود؛ آن هم از سوی کسانی که مدعی ولایت پذیری تام و تمام هستند. نمی‌دانم اگر ایشان سفارش نکرده بودند، چه می‌شد؛ آیا از این بدتر هم امکان پذیر بود؟

 
6- دوست داشتید چه اتفاق ادبی در سال 91 رخ بدهد که اتفاق نیفتاد؟

 
درجا زدن؛ نه پسرفت!

 
 7- عملکرد مسئولان فرهنگی را در سال 91 چه طور ارزیابی می‌کنید؟

 
کارهای بسیار خوب و ارزشمندی در شورای عالی انقلاب فرهنگی انجام شده که بسیار امیدوارکننده است؛ از جمله، تدوین سند مهندسی فرهنگی (که مدتها بر زمین مانده بود). نقش آقای دکتر مخبر در نظم و انضباط دبیرخانه شورا غیرقابل انکار است. در مورد برخی  میهمانان حوزه فرهنگ هم بهتر است در اواخر سفرشان به این حوزه چیزی نگوییم و فقط آرزو کنیم در سفر به سایر بخشها، تواناییهای خودشان و میزان دلبندی به آن حوزه‌ها و آشنایی شان را هم در نظر بگیرند. همه ما را با اعمالمان می‌سنجند نه با شعارهایمان. آن چه در درگاه الهی ثبت و ضبط می‌شود، قابل مدیریت (از جنس مدیریتی که بعضی‌ها رسانه‌ها را می‌کنند،) نیست!

 
برای همه زحمتکشان حوزه فرهنگ، اعم از مدیران بخشهای خصوصی و دولتی و تولید کنندگان اندیشه و هنر، آرزوی توفیق الهی دارم. مخصوصا در این روزهای سخت و تنهایی حوزه نشر، برای دلسوختگان این حوزه آرزوی صبر و اجر می‌نمایم.