توحید فقط یک باور نیست، یک سبک حکمرانی است

اخلاق در جامعه توحیدی، از توحید سرچشمه می‌گیرد. صداقت، عدالت، احسان، وفاداری، مهربانی، گذشت، همه و همه شاخه‌هایی‌اند که از تنه‌ تنومند توحید می‌رویند. در این جامعه، پرستش خدا صرفاً عبادت فردی نیست؛ بلکه رفتار اجتماعی و تعهدات اخلاقی نیز جلوه‌هایی از توحیدند. پرستش، با صداقت در معامله، رعایت حقوق مردم و مبارزه با فساد معنا می‌یابد.سرگذشت اقوام گذشته، برای جامعه توحیدی آینه عبرت است. چنین جامعه‌ای، از سرنوشت فرعونیان و بت‌پرستان پیشین می‌آموزد که کفران نعمت و شرک، در نهایت به نابودی می‌انجامد، و تنها نور توحید است که باقی و پیروز می‌ماند. مردم آن، از پیامبران پیروی می‌کنند؛ پیامبرانی که با بصیرت و برهان، نه با زور و نیرنگ، دعوت به خدا کردند. جامعه توحیدی، در نهایت، جامعه‌ای است که در آن انسان با فطرت، عقل و وحی، راه را از چاه بازمی‌شناسد و دل به نوری می‌سپارد که خاموشی ندارد.