حتی در شهری که رودخانههای بزرگ از کنارش میگذرند، آب به خانهها نمیرسد. اهواز این روزها تشنهتر از همیشه است؛ در گرمای طاقتفرسای جنوب، صدای پمپها و مخازن آب، جای صدای جاری آب را گرفتهاند و عطش، مهمان ناخوانده هر شب و روز خانوادههاست.

در شرایطی که دمای هوا در اهواز از مرز ۵۰ درجه میگذرد و گرمای تابستان نفسها را به شماره انداخته، بحران بیآبی زندگی شهروندان را به چالشی روزمره بدل کرده است. مرکز استانی با منابع آبی بزرگ، اما خانههایی که ساعتها و حتی روزها بدون آب میمانند؛ این، روایت امروز اهواز است.قطعی مکرر و گسترده آب در مناطق مختلف اهواز، معضلی است که هر روز دهها گزارش مردمی را به رسانهها و سامانههای ارتباطی مسئولان میرساند؛ اما گویا مسئولان ترجیح میدهند نه بشنوند، نه پاسخ دهند.در خیابانها، پمپها به جای اینکه راهحل باشند، به ابزار رقابت میان خانهها تبدیل شدهاند؛ رقابتی نابرابر برای سهمی از آب.یکی از شهروندان منطقه حصیرآباد میگوید: «پمپ آب داریم ولی آب نداریم. آب اگر بیاید، دعوا سر این است که به کدام خانه برسد!»بسیاری نیز به نصب مخازن پناه بردهاند، اما این راهحل هم در برابر گرمای سوزان تابستان کارآمد نیست. «آب مخزن ظهرها مثل چای جوشیده میشود. دیگر قابل استفاده نیست»، این را یک زن خانهدار در کوی رمضان میگوید.و در این میان، سکوت دستگاههای مسئول، بلندترین صدای ماجراست.
کارشناسان ریشه اصلی این چالش را در فرسودگی شبکه توزیع، سوءمدیریت و نبود هماهنگی میان دستگاههای متولی آبرسانی میدانند. بر اساس گزارش مرکز پژوهشهای مجلس، بیش از ۴۰ درصد آب در شبکه شهری اهواز به دلیل نشت و هدررفت از بین میرود؛ آماری که نشان میدهد مشکل، فقط کمآبی نیست، بلکه مدیریت منابع است.مدیر آبفا شهرستان اهواز از فرسودگی تصفیهخانهها و شبکه آب و فاضلاب این شهر خبر میدهد و گفته است: بیش از ۶۰ درصد شبکه توزیع آب و فاضلاب اهواز بالای ۴۰ سال قدمت دارد و تصفیهخانهها نیز با ۳۰ درصد بیش از ظرفیت اسمی خود فعالیت میکنند.دشتیزاده میگوید با توجه به اینکه توسعه شهری در شهر اهواز بهشکل نامتوازن ایجاد شده، مشکلاتی از نظر کیفی و کمی آب به وجود آورده است.حال سوال این است که چرا شرکت آبفای اهواز، بهعنوان نهاد اصلی در مدیریت زیرساختهای شهری آب ، برای حل این بحران چارهای جدی نمیاندیشد؟چه کسی پاسخگوی کودکانی است که در گرمای ۵۰ درجه، حتی آب برای استحمام ندارند؟