صدای اعتراض شورا به وزارت کشور؛ چرا تغییرات شهرداران ضروری است؟
سیدمحمدجواد رضوی عضو شورای اسلامی اهواز در یادداشتی نوشت: پس از فراز و فرودهای بسیار روز چهارشنبه دوم آبانماه ۱۴۰۳ در مجلسی معنوی که مزین به کلام رهبر فرزانه انقلاب و معطر به نام و یاد شهیدان والا مقام بود فرزند شایسته خوزستان جناب دکتر موالی‌زاده با کارنامه‌ای درخشان از تعهد و تجربه و مقبولیت مدیریت عالی استان را بعهده گرفت. پذیرش این مسوولیت خطیر را تبریک می‌گویم و آرزومند توفیقاتشان هستم. در بیان خطیبان گرانقدر این مجلس وزین، نقش همه‌ی اداره‌کنندگان جامعه تکریم و تقدیس شد الا شوراهای شهر و روستا و مهمتر اینکه در فرازی از سخنان وزیر محترم کشور به نقد کشیده شد. لذا بمنظور صیانت از جایگاهی که با رای مردم به گردن دارم نکاتی را متذکر می‌شوم: ۱ - شوراهای اسلامی شهر و روستا معظم‌ترین نماد مردم سالاری دینی است که پرچم عزت و افتخار جمهوریت نظام اسلامی را در سرتاسر کشور برافراشته و منبعث و متکی به اصول یکصدم تا یکصد و ششم قانون اساسی (میراث ماندگار امام راحل عظیم الشان ) است. بهمین سبب محدود کردن اختیارات شوراها و کم اهمیت نمودن قدر و منزلت آنان در مدیریت شهری با روح قوانین یاد شده منافات دارد. ۲ - در بیانات جناب وزیر ، تغییر شهرداران مورد نکوهش قرار گرفت. علمای علم مدیریت به همان اندازه که بر اصل ثبات مدیران تاکید می‌ورزند بر تغییر مدیران در همه ی رده‌ها ، آنجا که ضعف و ناکارآمدی، قانون گریزی، عدم مقبولیت و نظارت ناپذیری آنان مشهود باشد ، پای می‌فشارند.
در جامعه ی ما فراوان اتفاق افتاده که حتی در یک دولت و با یک نگاه و نگرش خاص، پس از مدت کوتاهی وزیران، استانداران، مدیران خرد و کلان در بخش های مختلف، از سوی همان‌ها که نصب شده.اند، عزل و افراد دیگری جایگزین شده‌اند.شهرداران نیز از این قاعده مستثنی نیستند و لذا اجبار به چهارساله شدن و لا یتغیر بودن آنان از استدلال کافی برخوردار نیست. ۳ - اینکه شهرداران همچون اعضای شورا توسط مردم انتخاب شوند پیش از این نیز مطرح و موافقین و مخالفین و محاسن و معایبی دارد که لازم است قبل از هرگونه تصمیم گیری مورد مداقه و مطالعه جامع و مانع قرار گیرد. مخصوصا از اینجهت که تحدید جایگاه نظارتی شورا را در پی نداشته باشد و تاکید دوباره اینکه انتخاب شهردار چه با رای مستقیم مردم و چه نیابتا توسط وکلای مردم متضمن ابقای بی‌چون و چرای آنان نیست آنگاه که منافع شهر و شهروندان در گرو تغییر مدیریت شهری باشد.
