فاطمه برقول، روشندل شطرنجباز آبادانی تاکنون 17 بار موفق به کسب مقامهای مختلف برای شهر آبادان و کشور عزیزمان ایران شده است که در این بین میتوان به برجستهترین عنوان وی، یعنی قهرمانی جهان اشاره کرد.
در همین راستا در گفتوگویی مختصر با وی نشستهایم.
متولد چه سالی هستید و از چه سنی به ورزش شطرنج روی آوردید؟
مفتخر به اینکه در حلول انقلاب اسلامی در سال 57 چشم به جهان گشودم و از سن 11 سالگی پیشه شطرنج را در پیش گرفتم.
مقامهایی که تاکنون به دست آوردهاید چه بودهاند؟
تاکنون 17 مقام به دست آورده که در این بین یک بار قهرمان جهان، 10 بار قهرمان ایران و سه بار نیز به مقام دوم و دو بار نیز سوم کشور دست یافتهام.
از سوی هیئت شطرنج حمایت میشوید؟
در بخش بینایان هیچ حمایتی از من نمیشود و برای اعزام برای مسابقات، مسئولان شهری و بهزیستی آبادان و همچنین هیئت نابینایان هزینههای من را متقبل میشوند.
در آخرین مسابقات کشوری که شرکت کردهاید چه مقامی را کسب کردهاید؟ آیا مسابقاتی را در پیشرو دارد؟
در تیرماه سال جاری در اراک یک دوره مسابقات برگزار شد که در بین 180 شطرنج باز بینا، مقام هفدهم را کسب کردم، همچنین چهاردهم اسفندماه سال جاری در مسابقات کشوری شرکت خواهم کرد.
در مصاف با یک فرد بینا مشکلی برای چینش مهرهها ندارید؟
همانطور که بینایان برای مهرههای خود دارای رنگ سیاه و سفید هستند و همچنین خانههای سیاه و سفید، ما نیز برای خود مهرههای برجسته داریم و خانههای سیاه و سفید نیز بالا و پایین هستند که مشکلی از این لحاظ وجود ندارد.
روشندلی شما اثر منفی در پیشرفت شما گذاشته است؟
به هیچ عنوان، برعکس باعث ایجاد انگیزه بیشتر در من شده است که بتوانم بیشتر پیشرفت کنم و به چیزهایی که میخواهم برسم و در مسابقات نیز تلاش بیشتری برای کسب پیروزی دارم.
روی صحبت شما با مسئولان است...
از مسئولان توقعی ندارم اما، به هیچ یک از قولهایی که به من داده شده بود، جامه عمل نپوشاندند و با اینکه در این شهر قهرمان جهان هستم هیچ حمایتی از من نشده و حتی نیم نگاهی به من نشد و این بسیار ناراحت کننده است.
از مسئولان شهر کسی از شما تقدیر نکرد؟
هیچ هدیهای را بالاتر از سفر کربلا نمیدانم که فرماندار آبادان به من لطف کردند و راهی این سفر شدم که از لحاظ معنوی تاثیر بسیاری در روحیه من داشت که جای تقدیر و تشکر دارد.
بالاخره کسانی بودهاند که از شما حمایت کردهاند، با وی صحبتی ندارید؟
بالطبع کسانی بودهاند، از مژگان منوچهری تشکر فراوان دارم، این خواهر بزرگوار هیچگاه مرا تنها نگذاشت و همیشه هر کمکی که لازم بوده به من ارائه دهید؛ همچنین از نجمه میرافضل به خاطر حمایت و میدانهایی که به من دادند تشکر میکنم که همیشه به همراه تیم شرکت نفت مرا به مسابقات اعزام کردند، از رئیس محترم اداره بهزیستی آبادان، که هر وقت از مسابقات برگشتهام زحمات مرا با هرگونه حمایت پاسخ گفتهاند.
در پایان اگر صحبتی دارید...
روی سخنم با افراد معلول است که باید بدانند
محرومیت هیچگاه محدودیت نیست و کافیست که اراده کنند، حال نه در ورزش
شطرنج بلکه هر ورزش دیگری که دوست داشته باشند میتوانند شروع به فعالیت
کرده و افتخار برای خود، کشور و شهر خود کسب کنند.