میلاد امام سجاد (ع) صدای رسای کربلا

پس از آن قریب سی و چهار سال، یعنی تا سال ۹۴ قمری، رهبری شیعه را بر عهده داشت. ابوالحسن و ابومحمد از کنیه‌های مشهور امام سجاد (ع) است و القاب مشهور آن حضرت: زین العابدین و سید الساجدین و العابدین و زکی و امین و سجّاد بوده است.
محمّد‌ابن مسلم‌الزُهری، از دانشمندان و فق‌های معروف در حجاز و شام، درباره امام سجاد (ع) چنین می‌گوید: «علیّ ابن‌الحسین (ع)، فاضل‌ترین مردم در زمان خود بود و بهترین آنان از جهت طاعت و عبادت.»
کتاب شریف صحیفه سجادیه که حاوی ادعیه و مناجات گرانمایه سجاد آل‌محمد (ص) است و از بزرگترین و مهمترین گنجینه‌های حقایق و اسرار الهی به شمار می‌رود؛ به همین خاطر به القابی، چون «انجیل اهل‌بیت» و «زبور آل‌محمد» و «اخت‌القرآن» معروف است.
امام سجاد (ع) زینت عبادت کنندگان، بزرگمرد عبادت، عرفان وسجده بود، مجاهد بزرگ فی سبیل الله و کانون علم و اندیشه و معرفت بود، تواضع ویژه‌ای داشت و در یک کلمه کانون همه کمالات انسانی و ارزش‌های والای معنوی بود.