خوزنیوز/ ۱)خوزستان یک سده بوي نفت میدهد. آسیاب خوزستان به قول «جلال آل احمد» به آبِ نفت گشته، و لب کارون و اروندش، در سیاهی شعله هاي بَلعنده، کبود شــده و «اقلیم زیبا و خورشید خطر خندش» در خَزشِ لولههاي خمیده، به تاریکی گراییده است.
۲)گردشگري، نفتِ فرداي خوزستان است؛ گشایشی درعصر سایهي دکلها بر چینهي گِلی خانهها. چیرهي صنعتی نوآمده بر صنعتی کهن با دهانِ نفتی گشـوده،که عطر گس نخلستانها و شهد مزارع و مراتعاش ربوده و ریزه ریزه آبی آسمان را بلعیده است.
۳)آینده شیرین است؛ شعارِ نوخیز وزارت گردشـگري بر تاركِ میراث نیشـکر « برزیل»؛ جنبشی چند ساله براي بازگشت به ریشهها با جستجوي سنتها و رفتارهاي سادهزیستانهي فراموش شده در سرزمین طلاي سبز. رویکردي که مردمانش را از رهگذر گردشـگري، بی نفت، به چاه نفت رسـانده و هیمنه نیها در اردوي گردشگران، شکوهش دوچندان گشـته و به بازاري پول ساز براي این کشور بدل شده است.
۴)گردشگري نیشکر؛ آغاز فصل نو در تاریخ خوزستان. نواخته شدن سمفونی شهد در سرزمین نفت. مزارع نیشکر با تمدنی خفته در دل، با نسیمی از بوي کاکوتی و بابونه در ترنم زیباي پرندگان و سعوفِ نخلهاي سر به فلک کشـیده در جوارش. در جنبش ساق و برگ نیها، آیندهاي شـیرین در انتظار خوزستان است.
۵)خوزستان با بوي شهد به جاي نفت؛ چشماندازي که با ثبت جشنواره ملی نیشکر، چندان دور از انتظار نیست. نخستین جوانه گردشگري نیشکر با ملی شدن رویدادِ برداشت و ثبت آن در تقویم گردشگري، برداشته شده و مزارع سرسبز با هزار و یک جاذبه پیرامونی، مهیاي حضور گردشگران است. با کمی همت، آسیاب خوزستان به آبِ نیشکر خواهد گشت.