این دو جادوی شیرین

خوزنیوز/ از دروازه‌ی جنوبی نیشکر شعیبیه که وارد می شوی، ردیفِ نخل‌های سمت راست جاده، در حاشیه کانال آبیاری و در جوار مزارع سرسبز، خودنمایی می‌کند؛ گویی از همزیستی این دو شیرین، طبیعت هم هیبتی دگرگونه یافته است.

خوزستان سرزمین نخل و نیشکر است؛ سرزمینی آکنده از نخلستان‌های شکربار و مزارع نیشکر ِشکرشکن. هر دو نماد بخشندگی: یکی شهره به سخاوت و دیگری نماد کرامت. به قول شاعر شیرین سخن: بسانِ نخل باید کریم بود و مانند نیشکر ز پُری خموش.


این دو جادویِ شیرین

نخل و نیشکر، بند بندِ وجودشان پربرکت است. در کنار ثمره‌ی شیرین و پنگ‌های شکرشکن، از جادوی شاخ و برگ‌شان، محصولاتی به بار می‌نشیند که هم نفع اقتصادی دارد و هم حافظ محیط زیست است.


 ثروتی پنهان برای "ساختن" به جای "سوختن"

از چند سال پیش، شاخ و برگ نخل‌ها را دیگر نمی سوزانند. تکنولوژی به خدمت محیط‌زیست و اقتصاد آمده و امروز، ثمره‌ی هرس نخیلات، "ام.دی.اف‌”هایی باکیفیت بالاست. در مناطق جنوبی ایران نیز این صنعت ِ تبدیل‌کننده، به همت متخصصین رونق یافته و محصولاتی روانه بازار می شود که نه تنها از دوام بالایی برخوردار است، بلکه به پاکی هوا و جلوگیری از آلودگی کمک شایان کرده است.

این تکنولوژی "تبدیل کننده”، ۱۰ سال پیش نیز به صنعت توسعه نیشکر وارد و با افتتاح شرکت لوح سبز در دهه‌ی ۹۰، پسماند نیشکر به جای سوختن، به ثروتی برای ساختن تبدیل مبدل شده است. در حال حاضر، چرخ تولید ام.دی.اف شعیبیه از باگاس نیشکر با تسخیر پنج درصد بازار ایران و ورود به بازار کشورهای همسایه، می‌چرخد و به در رده‌ی برندهای باکیفیت بشمار می آید.


 تجارتی شیرین و دو سر سود در خوزستان

در ابتدای ورودی نیشکر امام، ردیفِ نخل‌ها در جوار مزارع نیشکر، نویدبخش آینده‌ای شیرین در شکرستان ایران زمین است. امروز نخل‌های شکربار در فصل خرماپزان و قامت سرسبز شکرستان ایران زمین در فصل برداشت، کام مردم این سرزمین را شیرین کرده و در سایه سار آن، رزق مردمانی صبور، گسترده شده است.

بند بندِ این دو جادویِ شیرین (نخل و نیشکر) ، برکت سفره‌های مردم شده و با توسعه بیشتر صنایع جانبی هر کدام، می‌توان تجارتی شیرین و دو سر سود در استان ایجاد کرد که یک سمت‌اش اقتصاد است و سمت دیگرش محیط زیست.