مرغ نیز یکی از مواد غذایی اصلی و پرمصرف محسوب میشود که باید موقع تهیه به این موضوع توجه باشیم که اندرونه شکم آن به طور کامل خالی و بدون جگر، دل، سنگدان، پیش معده و ته روده باشد.
پوست لاشه مرغ تازه و بهداشتی باید سفید مایل به زرد کمرنگ یا کهربائی بوده و به طور یکنواخت، روی بدن کشیده شده و بدون هرگونه پارگی، تورم، خونمُردگی، تغییر رنگ و کاملا تمیز و عاری از پَر، ذرات خارجی و آلودگی باشد.
گوشت مرغ باید سفید مایل به صورتی، دارای سفتی و قوام طبیعی و چربی آن باید زرد روشن بوده و به صورت یکنواخت بدن را پوشانده باشد.
نداشتن بوی غیرطبیعی مانند بوی ترشیدگی، تعفن یا گندیدگی، درج رتبه بهداشتی لاشه مرغ به دست آمده شامل؛ A-، A+و B روی پلاستیک مرغ از دیگر ویژگیهای سالم و بهداشتی بودن این محصول به شمار میروند.
مصرف کنندگان باید گوشت مرغ را از مراکز معتبر تهیه کرده و هنگام خرید به مشخصات نام کشتارگاه، تاریخ تولید و انقضاء، شرایط نگهداری آن در دمای ۰ تا ۴۰ درجه سانتیگراد و درجه شماره بهداشتی دامپزشکی توجه کنند.
همچنین مردم باید از خرید مرغ کامل یا قطعه بندی شده و آلایش خوراکی شامل؛ دل، جگر و سنگدان بدون بسته بندی و برچسب خودداری کنند.