مطالبه ی مردمی: در روستای توریستی و گردشگری منگره بخش الوار گرمسیری
شهرستان اندیمشک بالغ بر ۲۰۰ خانوار و جمعیت حدود ۱۰۰۰ نفری سکونت دارند که
با افتخار چندین شهید را تقدیم انقلاب نموده‌اند.
ساکنین این روستا در نبود امکانات اولیه از جمله آنتن‌دهی تلفن همراه و اینترنت جهت درس دانش آموزان، نبود آسفالت جاده، نداشتن پل هنگام بارش باران و جاری شدن رودخانه فصلی با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کنند.
با توجه به صعب‌العبور بودن منطقه و کم بودن وسایل حمل و نقل اگر خدایی ناکرده مشکلی مانند مار گزیدگی، عقرب‌گزیدگی و افتادن از کوه برای یک روستایی عزیز به وجود آید، بخاطر نبود امکانات ارتباطی مجبورند در انتظار عبور خودرویی باشند که بیمار را به درمانگاهی برسانند.
در صورتی که اگر مشکل تلفن همراه و ارتباطی حل شود با یک تلفن ساده بیمار سریعتر به بیمارستان منتقل می‌شود و ممکن است از مرگ نجات پیدا کند.
مسئولین مربوطه در شعارهای انتخاباتی خود قول‌هایی برای حل مشکل روستاییان می‌دهند اما آن قول‌ها در حد وعده و شعار باقی می‌ماند. چندین مرتبه قول حل مشکل ارتباطی تلفن این روستا داده شد ولی جامه عمل پوشانده نشد.
روستای منگره اندیمشک یک دکل تلفن هم دارد ولی سالهاست نیاز به تعمیر دارد و اکثر اوقات قطع می‌باشد. یا روزها وصل و شبها قطع می‌باشد.
بعضی از مسئولین هم هنگام پیگیری، پاسخ‌هایی داده‌اند که اصلا زیبنده نبود و مورد رنجش مردمان روستا شده است.
روستاییان عزیز چند سال باید منتظر حل این مشکلات باشند؟
مگر حل این مشکلات چقدر هزینه لازم دارد و چقدر وقت مسئولین را می‌گیرد؟
ساکنین این روستا در نبود امکانات اولیه از جمله آنتن‌دهی تلفن همراه و اینترنت جهت درس دانش آموزان، نبود آسفالت جاده، نداشتن پل هنگام بارش باران و جاری شدن رودخانه فصلی با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کنند.
با توجه به صعب‌العبور بودن منطقه و کم بودن وسایل حمل و نقل اگر خدایی ناکرده مشکلی مانند مار گزیدگی، عقرب‌گزیدگی و افتادن از کوه برای یک روستایی عزیز به وجود آید، بخاطر نبود امکانات ارتباطی مجبورند در انتظار عبور خودرویی باشند که بیمار را به درمانگاهی برسانند.
در صورتی که اگر مشکل تلفن همراه و ارتباطی حل شود با یک تلفن ساده بیمار سریعتر به بیمارستان منتقل می‌شود و ممکن است از مرگ نجات پیدا کند.
مسئولین مربوطه در شعارهای انتخاباتی خود قول‌هایی برای حل مشکل روستاییان می‌دهند اما آن قول‌ها در حد وعده و شعار باقی می‌ماند. چندین مرتبه قول حل مشکل ارتباطی تلفن این روستا داده شد ولی جامه عمل پوشانده نشد.
روستای منگره اندیمشک یک دکل تلفن هم دارد ولی سالهاست نیاز به تعمیر دارد و اکثر اوقات قطع می‌باشد. یا روزها وصل و شبها قطع می‌باشد.
بعضی از مسئولین هم هنگام پیگیری، پاسخ‌هایی داده‌اند که اصلا زیبنده نبود و مورد رنجش مردمان روستا شده است.
روستاییان عزیز چند سال باید منتظر حل این مشکلات باشند؟
مگر حل این مشکلات چقدر هزینه لازم دارد و چقدر وقت مسئولین را می‌گیرد؟
