قرص خوراکی کلوپیدوگرل یا اسویکس هم به صورت نام عمومی و هم با نام تجاری پلاویکس موجود می باشد. این قرص، برای جلوگیری از سکته و حمله قلبی استفاده می شود. کلوپیدوگرل برای افرادی استفاده می شود که پیش از این دچار سکته یا حمله قلبی شده اند و یا مبتلا به بیماری شریانی محیطی می باشند.
به گفته دکتر مرعشی زاده متخصص قلب و عروق مصرف اسویکس ۷۵ (کلوپیدوگرل)، کمک می کند تا خون به صورت روان در بدن بیمار جریان داشته باشد.

کلوپیدوگرل، متعلق به دسته ای از از داروها می باشد که مهارکننده های پلاکتی یا مهارکننده های دسته تینوپریدین پذیرنده پلاکت P2y12ADP نامیده می شوند. پلاکت ها، سلولهای خونی هستند که به انعقاد خون شما به صورت طبیعی کمک می کنند. کلوپیدوگرل کمک می کند که پلاکت ها به هم نچسبند. این کار، از تشکیل لخته خونی جلوگیری می کند.
قرص خوراکی کلوپیدوگرل می تواند باعث عوارض جانبی خفیف یا جدی شود. موارد زیر برخی از عوارض جانبی اصلی هستند که ممکن است به هنگام مصرف کلوپیدوگرل به وجود بیایند. این فهرست تمام عوارض جانبی احتمالی را در بر نمی گیرد. عوارض جانبی شایع تر عبارتند از:
اگر شما دارای خارش پوست هستید، این حالت ممکن است ظرف چند روز یا چند هفته از بین برود. اگر این شرایط شدیدتر باشد یا از بین نرود، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.
اگر شما دچار عوارض جانبی جدی زیر شده اید، فوراً با پزشک تماس بگیرید.

کلوپیدوگرل می تواند با چندین داروی دیگر تداخل داشته باشد. تداخلات مختلف می توانند باعث اثرات مختلفی شوند. برای مثال، برخی از داروها می توانند در اثربخشی دارو تداخل ایجاد کنند، در حالیکه برخی دیگر موجب افزایش عوارض جانبی می شوند.
پیش از مصرف کلوپیدوگرل، حتما با پزشک خود درباره تمام داروها، ویتامین ها، داروهای گیاهی و مکمل های دیگری که مصرف می کنید، صحبت کنید. موارد زیر فهرستی از داروهایی هستند که می توانند با کلوپیدوگرل تداخل داشته باشند.
در اکثر موارد، رپاگلینید نباید همزمان با کلوپیدوگرل مصرف شود. مصرف این داروها با هم، میزان رپاگلینید را در بدن شما افزایش می دهد که می تواند منجر به پایین آمدن سطح قند خون بدن شما شود.
این داروها می توانند اثرات کلوپیدوگرل را کاهش دهند. نمونه ای از این داروها امپرازول و اسموپرازول می باشند.
مصرف کلوپیدوگرل با NSAID ها ممکن است احتمال خونریزی را در معده و روده های شما افزایش دهد. این داروها شامل آسپیرین، ایبوپروفن و ناپروکسن می باشند.

وارفارین و کلوپیدوگرل خون را به شیوه های مختلفی رقیق می کنند. مصرف آنها با هم احتمال خطر خونریزی را افزایش می دهد.
استفاده از داروهای ضدافسردگی خاصی همراه با کلوپیدوگرل ممکن است احتمال خطر خونریزی را کاهش دهد. برخی از این داروها شامل:
اگر شما دارای سندرم شریانی حاد باشید، باید به همراه کلوپیدوگرل، آسپیرین مصرف کنید. گرچه، اگر شما اخیراً دچار حمله قلبی شده اید، نباید این داروها را با هم مصرف کنید. انجام چنین کاری احتمال خطر خونریزی را افزایش می دهد.
مصرف داروی اپیوئید با کلوپیدوگرل می تواند جذب و کاهش مقدار کلوپیدوگرل را در بدن شما با تأخیر مواجه کند و اثربخشی آن را کمتر کند. اگر شما باید این داروها را با هم مصرف کنید، پزشک شما ممکن است یک داروی اضافی برای کمک به جلوگیری از انعقاد خون در شرایط مختلف تجویز کند.
دوز کلوپیدوگرلی که پزشک شما تجویز می کند، بستگی به نوع شرایطی دارد که شما از این دارو برای درمان آن استفاده می کنید.
معمولاً، پزشک شما درمان را با دوز پایین دارو شروع می کند و آن را به مروز زمان برای دستیابی به دوزی که برای شما مناسب است، تنظیم می کند. آنها نهایتاً کمترین دوز دارویی را که می تواند برای شما اثر بخشی بهتری داشته باشد را تجویز می کنند.
این دارو علامت هشدار جعبه سیاه را دارد که یکی از جدی ترین هشدار ها از سوی سازمان غذا و دارو (FDA) می باشد. این جعبه سیاه، پزشکان و بیماران را از عوارض جانبی احتمالی آگاه خواهد کرد.
توجه داشته باشید که از مصرف خودسرانه داروها به شدت خودداری کنید و حتما داروهای قلبی را تحت نظر متخصص قلب و عروق خود مصرف کنید.
برای مشاوره رایگان با دکتر مرعشی زاده می توانید روی لینک زیر کلیک کنید:
https://drmarashizadeh.com/faq