سخنگوی انجمن دوستداران میراث فرهنگی مسجدسلیمان گفت: به رغم این كه روستای سوسن سرخاب به عنوان منطقه نمونه گردشگری معرفی شده اما هیچ گونه خدمات رفاهی در آن وجود ندارد.
غلامرضا جلیلینیا اظهار كرد: روستای سوسن سرخاب در سال 1386 به عنوان منطقه نمونه گردشگری شهرستان اندیكا انتخاب شد و در محدوده شهرستان عشایری اندیكا قرار دارد.
وی افزود: این روستا در مسیر ورودی استان چهارمحال و بختیاری از اندیكا به مسجدسلیمان قرار دارد و فاصله آن تا جاده اصلی اندیكا به شهركرد 10 کیلومتر است. این روستا از طریق ایذه نیز قابل دسترسی است. سوسن سرخاب 50 كیلومتری جنوب شرقی قلعه خواجه مركز شهرستان اندیكا و 100 كیلومتری مسجدسلیمان قرار دارد.
جلیلینیا، در خصوص شیلات سوسن سرخاب، اظهار داشت: در سال 88 هفت طرح شیلات ماهیان سردآبی با همكاری اهالی آن منطقه و شیلات استان به بهرهبرداری رسید و باعث اشتغالزایی شد. با این طرح مشكلاتی كه در مورد حریم بخشهای گردشگری و تاریخی وجود داشت حل شد.
سخنگوی انجمن دوستداران میراث فرهنگی خاطرنشان كرد: از جمله آثار و ابنیه تاریخی به جا مانده در روستا میتوان به نقش برجسته دوران عیلامی با سابقه سه هزار ساله و تپههای باستانی و شیرهای سنگی اشاره كرد كه این آثار تاریخی نشان از قدمت باستانی این منطقه دارد. چشمه ابراهیم نیز از سرچشمههای مهم رودخانه سوسن و سرخاب محسوب میشود که به عنوان شریان اصلی ماهیان سردآبی استفاده میشود.
او تصریح كرد: روستای سوسن سرخاب چشمههای فراوانی دارد و درختان گرمسیری و سردسیری همچون انار، گردو، زالزالک، سرو، سپیدار، انجیر و... در آن جا یافت میشود. این منطقه از مجله مناطق حفاظت شده محیط زیست است و در آن حیواناتی همچون روباه، گرگ، خرس و پرندگانی مثل عقاب، طوطی، كبك و غیره وجود دارد.
وی توضیح داد: این منطقه با این كه گردشگران زیادی را مخصوصا در فصول بهار و تابستان به خود جذب میكند اما متاسفانه هیچ گونه خدمات رفاهی از جمله سكوهای تاریخی، آلاچیق، سرویس بهداشتی و استراحتگاه موقت ندارد و زمانهایی كه مردم به این مناطق میآیند با گرفتن نامهای از شورای منطقه از خانههای روستاییان آن منطقه استفاده میكنند.
جلیلینیا یادآور شد: میزان گردشگران و استقبالكنندگان از این منطقه زیاد است و به خاطر همجواری با چهارمحال و بختیاری گردشگران زیادی از آن استان و هم از استان خودمان و حتی از كل كشور هر ساله به آن جا میروند.
او همچنین تصریح کرد: آثار تاریخی این منطقه تا به حال مرمت نشده و رها شدهاند. نقش برجستههای سه هزار ساله این منطقه در حال از بین رفتن هستند و هیچ گونه حفاظتی از آنها صورت نمیگیرد و به رغم بكر و تاریخی بودن این منطقه هیچ گونه متولی ثابتی وجود ندارد.
او اظهار كرد: اندیكا با داشتن بیش از هزار اثر باستانی كسی را به عنوان نماینده میراث ندارد و به رغم این كه در این منطقه عشایر وجود دارند بهترین زمان برای حفاری غیرمجاز هنگام كوچ عشایر است.