شهرستان هفتکل از لحاظ جغرافیایی تقریبا در مرکز استان خوزستان قرار دارد.
این شهر تا اهواز مرکز استان خوزستان ۹۰ کیلومتر، تا رامهرمز ۳۵ کیلومتر تا باغملک ۳۹ کیلومتر تا مسجدسلیمان ۸۰ کیلومتر، تا ایذه ۸۵ کیلومتر و تا شوشتر نیز ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد. محور اهواز، هفتکل، باغملک، ایذه به شهرکرد اصلیترین محور ارتباطی استان خوزستان به استانهای چهارمحال و بختیاری و اصفهان محسوب میشود.
وجه تسمیه در گذشته به هفتكل "طوف سفید" میگفتهاند که صدها سال محل قشلاق بختیاریها بود و در زمان حکومت صمصامالسلطنه بختیاری طایفه لرکی از ایل قشقایی در دشت طوف سفید ساکن شده و به کار دامپروری پرداختند اما همواره از دست اشرار آسایش نداشتند. در یکی از این دستبردها اشرار تعدادی از احشام گلهداران را به سرقت برده و باعث ترس زنان و کودکان شدند. سواران قشقایی به تعقیب سارقان پرداخته و هفت نفر از آنها را کشته و برای ایجاد ترس دیگر اشرار بر بلندای تپهای هفت سنگ (کل) برافراشتند و از آن به بعد آن تپه و نواحی اطراف آن را "هفتاکل" نام نهادند و به مرور زمان نام "هفتاکل" و "هفت کل" به جای "طوف سفید" به کار برده شد.
هفت کل و صنعت نفت کنسرسیوم نفتی دارسی در حدود سال ۱۳۰۶ خورشیدی در این شهر ساختمانهای بسیاری را برای کارشناسان انگلیسی و کارگران بومی خود بنا نهاد. در بافت این منازل مسکونی ساختمانهای آموزشی، سینما، باشگاه، استخر، درمانگاه و بیمارستان و آتش نشانی پیشبینی شد. بخشداری هفتکل در سال ۱۳۱۰ و شهرداری نیز در سال 1346 تشکیل شدند. این شهر دارای ۵۵۰ دستگاه خانه کارگری، ۱۲۰ دستگاه کارمندی، سه باشگاه، سه استخر شنای مدرن، 2 دبیرستان، و 13 دبستان بوده است . همچنین شهر دارای یک فرودگاه نیز بوده است.
آثار تاریخی و دیدنی از آثار تاریخی و قدیمی، میتوان به اين موارد اشاره کرد: دبیرستان رودکی، مهمانسرای شرکتی، بقایای پالایشگاه، حمام قدیمی، سینمای 70 ساله هفتکل، باشگاه نیرو، خانههای کارگری و کارمندی بنگله، اقامتگاه پیترسن و دفتر کار جیکاک، یونیتهای نفتی و چاههای نفت، منطقههای نفتی فلوتین و ماماتین که نخستین چاه نفت ایران در آن جا حفاری شد ولی به نفت نرسید، روستاهای آسماری، سرتیوک و سد و چشمه آب شیرین آن و آبشار ملارانی که در کنار آسیابهای آبی به جا مانده از دوران کهن است.