پنجم مرداد سالروز خاكسپاري پيكر خونين سرلشكر خلبان جوان شهيد سيد علي اقبالي دوگاهه است كه دشمن بعثي نيمي از پيكرش را در شهر نينوا و نيمي ديگر را در قبرستان موصل دفن كرده بود.
به گزارش پايگاه اينترنتي بسيج، شهيد علي اقبالي دوگاهه جوان ترين استاد خلبان نيروي هوايي ارتش ايران سرلشكر خلبان است كه در سن 25 سالگي استاد خلبان جنگنده F-5 و در 27 سالگي با درجه سرگردي جزو افسران ارشد نيروي هوايي ارتش ايران شد.
سرلشكر خلبان «عباس بابايي» و سرلشكر خلبان «مصطفي اردستاني» از شاگردان آموزش ديده اين استاد جوان بودند.
سرلشكر خلبان شهيد سيد علي اقبالي دوگاهه هفتم مهرماه 1328 در محله دوگاهه پايين بازار رودبار در خانواده مذهبي و متدين به دنيا آمد و پس از گذراندن دوران كودكي براي ادامه تحصيل به تهران رفت و در دبيرستان اميركبير به ادامه تحصيل پرداخت و توانست از اين دبيرستان مدرك تحصيلي ديپلم را اخذ كند.
شهيد اقبالي دوگاهه در 13 آذرماه 1346 به استخدام نيروي هوايي درآمد و پس از طي آموزش هاي نظامي و موفقيت در آزمون هاي زبان انگليسي، مهارت هاي فني و تخصصي، انجام دوره هاي پرواز و پرواز مقدماتي با هواپيماي پاپ و اف-33 در دانشكده پرواز در 25 مرداد 1347 براي تكميل دوره خلباني و پرواز با هواپيماهاي پيشرفته جت شكاري به همراه دو نفر از دانشجويان به پايگاه هوايي ويليامز شهر فنيكس ايالت آريزوناي آمريكا اعزام شد.
وي پس از بازگشت از اين دوره آموزشي در چهارم بهمن 1348 به عنوان افسر خلبان شكاري تاكتيكي فعاليت خود را آغاز كرد، شهيد اقبالي دوگاهه در سال 1354 ازدواج كرد و ثمره اين ازدواج يك پسر به نام «افشين» يكي از پزشكان حاذق كشور و از افتخارهاي ايران اسلامي است.
شهيد اقبالي عاشق پرواز بود و با توجه به مسئوليت هاي مهمي كه به عهده داشت هرگز از فعاليت هاي پروازي دور نشد و جرات و جسارت در پروازهاي عملياتي از وي استادي ماهر و برجسته ساخته بود.
اين شهيد گرانقدر به دليل آگاهي هاي بالاي علمي، مهارت فني و تخصصي در پروازهاي تاكتيكي و عملياتي در كمترين زمان توانست به سطح ليدري ارتقا يابد.
او مسئوليت هايي در پايگاه هاي بوشهر، دزفول، تبريز و ستاد نيروي هوايي تهران داشت و سرپرست و صاحب پست هاي راهبردي معلم خلباني، رئيس شعبه اطلاعات و عمليات فرماندهي گردان 23 شكاري و افسر ناظر اجراي طرح هاي عملياتي معاونت طرح و برنامه نهاجا بود.
شهيد اقبالي دوگاهه با پيروزي انقلاب اسلامي مدت كوتاهي از نيروي هوايي دور شد اما با آغاز جنگ عراق عليه ايران داوطلبانه به نيروي هوايي بازگشت و با انجام پروازهاي شناسايي و آموزشي فعاليت هاي خود را آغاز كرد.
وي يكي از جوان ترين استاد خلبان شكاري در عمليات 140 فروندي بود و در آغاز جنگ، ليدر دسته پروازي چهار فروندي به شمار مي رفت.
شهيد اقبالي دوگاهه در يكم آبان ماه 1359 زماني كه ليدر يك دسته دو فروندي هواپيماي اف-5 را به عهده داشت، در يك ماموريت برون مرزي با هدف بمباران يكي از سايت هاي راداري موصل به همراه همرزم خلبانش از زمين برخاست و پس از رسيدن به منطقه و عدم مشاهده هدف بلافاصله هدف ثانويه را كه پادگان العقره در حوالي پايگاه هوايي كركوك عراق و ايران بود، تغيير مسير داد و در ساعت تعيين شده روي هدف ظاهر شد و در پايان اين عمليات موفقيت آميز، رادار راهبردي دشمن پرنده آهنين شهيد اقبالي را نشانه رفت و هواپيماي وي به شدت مورد اصابت موشك قرار گرفت.
پرنده زخمي كه خلبان جوان آن را به زحمت به 30 كيلومتري شرق موصل نزديك مرز ايران رسانده بود، سقوط كرد و شهيد اقبالي دوگاهه با چتر نجات هواپيما را ترك كرد و به اسارت دشمن بعثي درآمد.
خلبان جوان و دلير ايران زمين بيشتر تلمبه خانه ها و نيروگاه هاي برق عراق را از كار انداخته بود و طرح هاي عملياتي وي موجب شده بود تا صادرات 350 ميليون تني نفت عراق به صفر برسد به همين منظور صدام جنايتكار به خون اين شهيد تشنه بود و صدام لعين دستور داد پس از دستگيري اقبالي بدنش را به دو نيمه تبديل كردند و نيمي از پيكر مطهرش در نينوا و نيمي ديگر در موصل عراق مدفون شد.
شهيد اقبالي دوگاهه توسط عناصر مزدور رژيم بعث عراق با بي رحمانه ترين وضعيت به شهادت رسيد، اين جنايت به حدي وحشيانه بود كه رژيم بعثي در تلاشي بي شرمانه براي سرپوش گذاشتن بر اين جنايت هولناك، تا سال ها از اعلام سرنوشت آن شهيد مظلوم خودداري مي كرد و در مدت 22 سال هيچ گونه اطلاعي از سرنوشت وي موجود نبود تا اينكه در خرداد سال 1370 طبق گزارش هاي موجود عملياتي و اطلاعاتي و نامه ارسالي كميته بين المللي صليب سرخ جهاني مبني بر شهادت ايشان و اظهارات ديگر اسراي آزاد شده و خلبانان اسير عراقي، شهادت خلبان علي اقبالي دوگاهه محرز شد.
دشمن بعثي عراق بخشي از پيكر مطهر شهيد اقبالي دوگاهه را در گورستان محافظيه نينوا در جوار و بخش ديگر را در قبرستان زبير شهر موصل به خاك سپرده بود كه با پيگيري كميته جستجوي اسرا و مفقودين و كميته بين المللي صليب سرخ جهاني به همراه ديگر خلبانان شهيد نيروي هوايي در پنجم مرداد سال 81 پس از 22 سال دوري از وطن در بين حزن و اندوه ياران و همرزمان به ميهن اسلامي بازگشت و در بهشت زهرا (س) تهران كنار ديگر همرزمان شهيدش آرام گرفت.