در کوچه های آب ؛ تالاب شادگان

تالاب شادگان در جنوب خوزستان دارای وسعتی برابر 400 هزار هکتار و متشکل از عرصه های آب شیرین، شور و لب شور است که شهرستان شادگان، روستاها و نخیلات آن را چون نگینی در بر گرفته است.
از این مقدار مساحت تالاب، پهنه ای حدود 327 هزار هکتار آن به لحاظ داشتن طبیعت بهتر و تنوع زیستی قابل توجه، طبق مصوبه شورای عالی حفاظت محیط زیست در سال 1351 بنام پناهگاه حیات وحش شادگان جزو مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست به ثبت رسید.
تالاب شادگان از تالابهای نادر کشور است که به رغم فصلی بودن آب شیرین آن، آب شور آن بدلیل متصل بودن به خورها و دریا دایمی و پر آب است بنابراین اکوسیستم و گیاهان  و جانوران و بطور کلی تنوع زیستی در دو محیط را می توان در آن ملاحظه نمود.
از سوی دیگر وابستگی های اکولوژیک اقتصادی و اجتماعی تالاب شادگان با حاشیه نشینان بر همه روشن و آشکار است.
تالاب شادگان یکی از منابع مهم تولید ماهی در منطقه است بطوریکه سهم مهمی در اشتغال منطقه دارد.
حدود پنج هزار نفر در صید ماهی از این تالاب فعال هستند و بنابر آمار موجود سالانه حدود 10 هزار تن ماهی بویژه از نوع بنی در آن صید می شود.
حفظ سطح آب برای کشاورزی، تولید چوب، ذخیره آب و کاهش بلایای طبیعی بویژه سیلاب، محلی برای از بین رفتن مواد زاید و تصفیه آب ، چشم اندازهای طبیعی و اکوسیستم از دیگر فواید تالاب شادگان است.
جوامع گیاهی شاخص این تالاب «چولان»(گبن)، «بردی»، «نی» و علف شور می باشد.
بیش از 150 گونه پرندگان شاخص و حمایت شده نظیر «اردک مرمری»، «تنجه»، «گیلانشاه خالدار»، «فلامینگو»، «اردک سر سفید»، «لیکو تالابی» و ... و نیز ماهیان مهم تالاب با توجه به زیستگاه آبی آنها شامل «شیر بت»، «بنی»، «کپور»، «بیاح»، «شانک» و داشتن یک گونه مهم از خزندگان به نام لاک پشت فراتی(لاک نرم) را می توان در این تالاب یافت.
از مهمترین منابع تامین آب تالاب در درجه اول «جراحی» و سپس نهر «بحره» و نیز بارندگیها و تاثیر جزر و مدخلیج فارس می باشد.
تالاب شادگان از تهدید شونده ترین اکوسیستم ها محسوب شده و با مسایل آسیب رسان چون خشکاندن، تغییر کاربری، ایجاد آلودگی و ... رو به رو است.