بنا به روایات عبدالله بانو از فرزندان امام حسین (ع) و شهربانو است و این بقعه مدفن او میباشد.
به گزارش ایسنا بقعه عبدالله بانو در سالهای گذشته دارای موقوفاتی چون مسجد، كاروانسرا، مغازه و برخی منازل بوده است. این بقعه به همراه باقیمانده موقوفات در سال 1375 به وسیله شهرداری وقت به بهانه تعریض خیابان تخریب شد. هماكنون اتاق اصلی بقعه و بخشی از كاروانسرا سالم مانده و در بر خیابان قرار گرفته است. قدمت این بقعه كه در برخی سفرنامهها ذكری از آن به میان آمده احتمالا به قرن دهم هجری میرسد.
اتاق بقعه به صورت چهارگوش كه در وسط آن مقبره با ضریح فلزی قرار گرفته، گنبد به شكل شلجمی یا ساقه بلند كاشیكاری شده با طرح هندسی به رنگهای سفید و فیروزهای روی زمینه زرد است. قسمت بالای گنبد نیز دارای كاشیكاری به رنگ آبی بوده كه بعدها فروریخته و روی آن را با پوستهای گچی پوشاندهاند كه این پوسته گچی در حال حاضر در حال تخریب و ریزش است.