به گفته دانشمندان، بدن کوچک و کم وزن یک پشه دلیل اصلی آسیب ندیدن آن در هنگاه پرواز در باران است.
به گزارش ايسنا یک گروه از پژوهشگران دانشگاه صنعتی جورجیا، از حشراتی که به قطرههای باران برخورد میکردند فیلمبرداری کردند. این آزمایش نشان داد که بدن آنها مقاومت زیادی در مقابل فشار آب از خود نشان نمیدهد و آنها به سادگی به یک قطره آب ملحق میشوند و با آن به سمت زمین حرکت میکنند.
این آزمایش نه تنها به پژوهشگران کمک کرده است تا بیشتر متوجه زندگی حشرات در محیطهای مرطوب و نمدار شوند، بلکه آنها از طریق این آزمایش روباتهای کوچکی طراحی کردند که قادر به پرواز هستند و آب تاثیری بر آنها نمیگذارد.
دیوید هو، سرپرست این گروه تحقیقاتی گفت: اگر جثه کوچک باشد، باران میتواند خطرناک باشد اما به نظر میرسد که این پشهها آنقدر کوچکاند که باران هیچ خطری برایشان ندارد.
پس از تلاشهای متعدد دکتر هو و همکارانش موفق شدند به پشههای در حال پرواز قطرههای آب بپاشند و نتیجه آن را فیلمبرداری کنند. وزن هر قطره آب بین دو تا ۵۰ برابر وزن یک پشه بود. نتیجه شگفتانگیز بود و دکتر هو آن را به ورزش رزمی چینی تای چی تشبیه کرد.
او گفت: فلسفهای وجود دارد که اگر در مقابل فشار مقابله نکنید، فشار را احساس نمیکنید.
دکتر هو افزود: همین باعث میشود که آنها فشار را حس نکنند. آنها به سادگی به قطره میپیوندند، یکی میشوند و با هم سفر میکنند.
زمانی که جسمی محرک با جسم دیگری برخورد میکند، سرعت آن به طور ناگهانی کم میشود و ضربه زیادی وارد میکند. برای مثال اگر اتومبیلی با سرعت ۴۸ کیلومتر در ساعت به دیواری برخورد کند، دیوار تمام انرژی وارد آمده به آن را جذب میکند و آسیب میبیند.
رمز نجات پشهها هم در باران این است که پشهها سرعت قطرههای باران را کاهش نمیدهند و انرژی زیادی جذب نمیکنند. اما تنها پیوستن به قطرات باران برای زنده ماندن کافی نیست. این حشرات باید قبل از رسیدن قطرهها به زمین که با سرعت ۳۲ کیلومتر در ساعت حرکت میکنند، از قطره آب جدا شوند. آزمایشها نشان میدهد که پشهها این کار را با مهارت زیادی انجام میدهند.