وارده/ میهمانی از سفر برگشتگان در اهواز
غلامرضا نجفی سولاری در یادداشتی برای ما نوشت:
آن شبی که کاروان شهدا در حسینیه ثارالله اهواز میهمان مردم عزیز اهواز بودند ...
خیلی حس غریبی حاکم بود
بچه ها همانگونه که مظلومانه بدرقه شدند و به جبهه رفتند
هزار برابر مظلومتر از آن هنگام بازگشته بودند
خسته از گرد راه بیابانهای بلای تفتیده جنوب با دنیایی از حکایتهای تنهائی و غربت
انگار خودشان همانجا ایستاده بودند و نظاره گر عرض ارادت مردم اهواز ...
وجودشان را می توانستم حس کنم . خیلی حس زیبایی بود . دلم نمیخواست مراسم تمام شود
می دانستم تا مدتهایی نامشخص این احساس را نمیتوانم تجربه کنم !
یاد آن ایامی که با هم بودیم و صفای وجودشان و اخلاص و مهربانی هایشان
همه مان را مبهوت می ساخت و برتری های همه جانبه شان بر ما !
چقدر همان شب اشک ریخته شد . زن و مرد و پیر و جوان ، که حتی کودکان هم می گریستند
من هم نمیدانم چرا !
اما انگار آن همه مظلومیت و غربت به همه سرایت کرده بود
آخر بعد از قریب بیست تا سی سال آمدن آن هم اینگونه غریب و بی نشان و گمنام !
حال و هوای جنگ حاکم بود و یاد ایام ملکوتی و دوست داشتنی جنگ می افتادم
آن روزها و شبهای خوف و خطر و بدرقه های باشکوه رفتن و وصال یاران
و اما امروز شما را می آورند با مشتی استخوان و خاک
...
عزیزان قدومتان بر دیدگان ملت غیرتمند ایران اسلامی ...
سلام ملت ایران را به سرور و سالار شهیدان و یاران باوفایش برسانید
ملتمس دعایتان
آن شبی که کاروان شهدا در حسینیه ثارالله اهواز میهمان مردم عزیز اهواز بودند ...
خیلی حس غریبی حاکم بود
بچه ها همانگونه که مظلومانه بدرقه شدند و به جبهه رفتند
هزار برابر مظلومتر از آن هنگام بازگشته بودند
خسته از گرد راه بیابانهای بلای تفتیده جنوب با دنیایی از حکایتهای تنهائی و غربت
انگار خودشان همانجا ایستاده بودند و نظاره گر عرض ارادت مردم اهواز ...
وجودشان را می توانستم حس کنم . خیلی حس زیبایی بود . دلم نمیخواست مراسم تمام شود
می دانستم تا مدتهایی نامشخص این احساس را نمیتوانم تجربه کنم !
یاد آن ایامی که با هم بودیم و صفای وجودشان و اخلاص و مهربانی هایشان
همه مان را مبهوت می ساخت و برتری های همه جانبه شان بر ما !
چقدر همان شب اشک ریخته شد . زن و مرد و پیر و جوان ، که حتی کودکان هم می گریستند
من هم نمیدانم چرا !
اما انگار آن همه مظلومیت و غربت به همه سرایت کرده بود
آخر بعد از قریب بیست تا سی سال آمدن آن هم اینگونه غریب و بی نشان و گمنام !
حال و هوای جنگ حاکم بود و یاد ایام ملکوتی و دوست داشتنی جنگ می افتادم
آن روزها و شبهای خوف و خطر و بدرقه های باشکوه رفتن و وصال یاران
و اما امروز شما را می آورند با مشتی استخوان و خاک
...
عزیزان قدومتان بر دیدگان ملت غیرتمند ایران اسلامی ...
سلام ملت ایران را به سرور و سالار شهیدان و یاران باوفایش برسانید
ملتمس دعایتان
ایمیل مستقیم: info@khouznews.ir
پیامک: 5000205020
آخرین اخبار
