این تیم به دلیل کیفیت فیزیکی و فنی بازیکنان هجومی خود، تیمی بیکیفیت در پدید آوردن موقعیت و انتقال سریع توپ و بازی از دفاع به حمله و طراحی ضد حملات است، همچنین بیتجربگی بازیکنان بهخصوص در خط دفاعی سبب شده تا حریفان حملات مهلک و زهرداری را روی دروازه صنعت نفت ترتیب داده و مدافعان این تیم به راحتی تسلیم مهاجمان حریف شوند.
همچنین عدم کارآیی بازیکنان جانشین در دیداری که شب گذشته مقابل ذوبآهن برگزار شد، نه تنها کمکی به این تیم نکرد، بلکه موجب از دست رفتن برتری شد که به سبب اشتباهات فردی بازیکن تازه واردی مثل بالوتلی صورت گرفت.
افت بدنی شدید بازیکنان صنعت نفت در نیمه دوم نیز مزید بر تمام مشکلاتی است که سرجیو پرتغالی با آن دست و پنجه نرم میکند، این تیم از دقیقه 70 در مقابل ذوبآهن چنان مبهوت قدرت و انگیزه تیم میزبان شده بود که گاه بیننده گمان میبرد این نفت آبادان است که 10 نفره به بازی ادامه میدهد.
به نظر میرسد صنعت نفت آبادان برای بازیابی قوای تیمی و افتادن روی غلطک نتیجهگیری، به چیزی فراتر از فرصت و تمرین بیشتر نیاز دارد.
این تیم در خطوط حمله و دفاع نیاز مبرم به مهرههای باتجربه و کارآمد دارد که این مهم به دلیل عدم شناخت کافی مربی از بازیکنان جذب شده میسر نشد.
گرچه تمام امید صنعت نفت آبادان به میانه میدان دوخته شده تا شاید ریکانی، کرار جاسم و یا میلاد جهانی بتوانند این تیم را از منجلاب ناکامی نجات دهند.
با رسیدن به هفته نهم و از دست رفتن 19 امتیاز توسط زردپوشان آبادانی، قطعا در روزهای آتی مشکلات این تیم گام را فراتر از بحث فنی خواهد گذاشت و معضلات روانی همچون بازی احساسی، عدم اعتماد به نفس، فقدان اطمینان بازیکنان به یکدیگر و عدم فرمانبری از کادر فنی در دقایق حساس بازیهای آینده به فضای داخلی این تیم ورود کرده و جو را مسمومتر خواهد ساخت.
سرمربی صنعت نفت آبادان بیش از آنکه بخواهد در تمرینات به دنبال رفع نواقص و دفع ضعفهای تیم خود باشد، باید تیم را در فضایی کاملا آرام به ثبات روانی رسانده و اعتماد به نفس آغشته به خونسردی را به بازیکنان تزریق کند.
نفت نشان داده که ابزار لازم را برای نتیجهگیری در لیگ برتر در اختیار دارد اما منافذ بسیاری در بحث روانی این تیم ایجاد شده که تا اقدامی در راستای رفع آن صورت نگیرد، سرنوشتی همچون سرانجام این تیم در لیگ دوازدهم نصیب نفتیها میشود که با انبوهی از بازیکنان با کیفیت و هزینههای گزاف، در نهایت راهی جز سقوط پیدا نکرد.