آیا نیشکر کام خوزستان را شیرین می کند؟

خوزنیوز: اینکه کارمندان ارشد یک شرکت عریض و طویل با 15 هزار نیروی کار در یک نشست سالانه مشتاقانه حتی سرپا بایستند تا سخنان مدیر عاملشان را گوش دهند نشانه ای از محبوبیت است.

کارگر و کارمند می گویند او مرد تحول است. آنها از مدیر عامل شرکتی سخن می گویند که یک سوم محصولات زراعی خوزستان را تامین می کند و قرار است تامین شکر مصرفى حدود 28 میلیون نفر با مصرف سرانه 25 کیلوگرم در سال را مدیریت کند. آنها از حُسن مدیری سخن می گویند که شرکتش تولید کننده یک محصول مهم و استراتژیک است و با پشت کاری که از خود نشان داده توانسته این شرکت را از ورشکستگی نجات دهد. او کسی نسیت جز نسیم صادقی مدیر عامل شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی که شرکت متبوعش 7 مجموعه بزرگ را مدیریت می کند.

او که پانزده سال در هیت مدیره شرکت حضور دارد و سه سالی است که مدیرعامل شده ، دومین بهاری است که در نخستین ماه سال با مدیران ارشد شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی به گفت و گو می نشیند تا استراتژی سال جاری را بیان کند و به بررسی آنچه که گذشت بپردازد.

این شرکت که سابقه ای دو دهه ای در مناسبات بازرگانی و کشاورزی دارد تاکنون با فراز و نشیب های متعددی روبرو بوده است. با توجه به وضعیتی که این شرکت در تمام سالهای پیش روی خود داشت و گاهی انحلال آن مطرح می شد،قطعا هنگامی که سکان داری این شرکت به وی پیشنهاد شد او می دانست روزهای سختی در پیش دارد.

مدیر ریز نقش اما باهوش و پرتوان این شرکت که تاکنون ندیده ایم جز لباس کار لباس دیگری بر تن کند با اعتقاد بر اینکه سکان دار اصلی شرکت توسعه نیشکر همه پرسنل آن هستند، آستین ها را بالا زد و با حضور در مزارع نیشکر و بررسی انبارها و چالش هایی که پیش روی شرکت بود سعی نمود تا با پشتکار معاونین و مدیرانش ضعف ها را به نقاط قوت تبدیل کند چرا که به سبب نیاز روز افزون کشور به شکر و جلوگیرى از واردات بی رویه این محصولات پر مصرف لازم بود که شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبى جان دوباره ای بگیرد.

با نگاهی به تاریخچه تشکیل این شرکت به اهمیت موضوعی که در سال 1362 منجر به تشکیل شوراى شکر شد پی می بریم.

اما به دنبال مطالعاتى که از سال 1363 تا 1365 توسط صندوق مطالعات نیشکر صورت گرفت، ضرورت تاسیس شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبى در استان خوزستان به تصویب دولت رسید.

در نهایت این شرکت در سال 1369 تاسیس شد و اجراى طرح مطالعاتى مذکور را بر عهده گرفت که در آن ساخت هفت کارخانه شکر با تولید سالانه 700 هزار تن شکر، هفت کارخانه خوراک دام با تولید سالانه 700 هزار تن خوراک دام، چهار کارخانه کاغذ با تولید سالانه 350 هزار تن کاغذ چاپ و تحریر، یک کارخانه تخته صنعتى با تولید سالانه 100 هزار تن تخته نیمه سنگین(صنعتی)، یک کارخانه خمیرمایه با تولید سالانه 10 هزارتن خمیرمایه و یک کارخانه الکل با تولید سالانه 33 میلیون لیتر الکل پیش بینی گردید چرا که اهداف اقتصادی فراوانی برای اجرای این طرح عنوان شده بود.


در همان زمان زمینهای فراوانی در بین شهرهای آبادان و اهواز از مردم خریداری شد تا این مناطق به کشت نیشکر و تولید صنایع جانبی آن اختصاص یابد و زمینهایی که اغلب بایر بودند به مزارع عظیم نیشکر تبدیل شود.پروژه ای که با منتقدین و موافقین بسیاری همراه بود.

عدم حمایت از خرید محصول شکر داخلی و اختصاص ندادن اعتبارات لازم بارها باعث شده تا شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی با مشکلات عدیده ای دست و پنجه نرم کند به گونه ای که این شرکت در سال 1389 در اقدامی تامل برانگیز اقدام به کشت گندم در مزارع نیشکر کرد.

نسیم صادقی اما هیچگاه مدیران قبلی شرکت را متهم به کم کاری نکرد او عوامل گاه عقب گرد این شرکت را در شرایط دیگری جستجو کرد که به بخشی از آن در بالا اشاره شد.شاید هم باید بیشترین عامل آن را در مافیای شکر جستجو کرد.

شرکت توسعه نیشکر که تنها دغدغه تولید و فروش این محصول را نداشت باید اهداف تعیین شده قبلی را همچون تامین شکر مصرفى حدود 28 میلیون نفر با مصرف سرانه 25 کیلوگرم در سال، تامین کاغذ مصرفى حدود 27 میلیون نفر با مصرف سرانه 13 کیلوگرم در سال، تامین تخته صنعتى (MDF) مصرفى حدود 19 میلیون نفر با مصرف سرانه 2.5 کیلوگرم در سال، فراهم آوردن امکانات تولید 80 هزار تن گوشت قرمز با استفاده از خوراک دام تولیدى که با مصرف سرانه 15 کیلوگرم، گوشت مورد نیاز 4.5 میلیون نفر از جمعیت کشور فراهم مى شود، تولید محصولات بیوتکنولوژى (مانند خمیر مایه، الکل و ... ) که هم مصرف داخلى دارد و هم قابل صدور به خارج از کشور است و همچنین ایجاد بیش از 50 هزار شغل (حدود 25 هزار شغل مستقیم و بیش از 25 هزار شغل غیر مستقیم) را دنبال می کرد.

با اینکه ماههاست شرکت از وضعیت نسبتا مناسبی برخوردار است و پرسنل امید فراوانی به حیات مجموعه کاری خود بسته اند و این شرکت موفق شده بیش از 100 میلیارد تومان از بدهی های خود را پرداخت کند آیا می توان امیدوار بود که دولت بیش از پیش از این شرکت مهم و استراتژیک غذایی که تا کنون چندان جدی گرفته نشده است حمایت کند؟

شما چکونه فکر می کنید. شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی تا چه حد مرهون تلاش های مدیر عاملی چون نسیم صادقی است؟