کمک گرفتن از شرکتهای دانشبنیان یکی از مهمترین روشهایی است که میتوان از پتانسیل خوزستان در هر زمینهای استفاده کرد اما به آنها اجازه کار داده نمیشود و کمر صنایع و تولیدیهای صنعتی ترین استان کشور به دلیل همین بیتدبیریها خم شده است.
تحریم یا Sanction فعالیتی است که به وسیله یک یا چند بازیگر بینالمللی به عنوان مجری علیه یک یا چند کشور دیگر ایجاد میشود. کمتر کشوری را میتوان در پهنای کره خاکی یافت که از طعم این کلمه ساده اما خشن نچشیده باشد اما مدت زمان چشیدن این طعم تلخ و غیر قابل تحمل به استقامت و ایستادگی مدیران و تصمیمات مدیریت کشورهای درگیر با این معضل بستگی دارد.
برخی از کشورها بنا به دلایلی با گذر از راهی میانبر و تن دادن به استبداد و بالا بردن پرچم تسلیم تنها از دروازه گذرگاه تحریمها خارج شوند و برای مدت زمان زیادی وارد چاه عمیق استعمار قرار گرفتند اما برخی دیگر از کشورها به دلیل استقامت و ارائه تصمیمات درست توانستند معادلات این کلمه را در معنای واقعی از هم بپاشد.
کشور جمهوری اسلامی ایران نیز از دسته کشورهایی است که با استقامت و استفاده از تصمیمات درست توانست از گذرگاه تحریمها عبور کند اما این عبور میان دروازه گذرگاه و پریدن از چاه عمیق استعمار محبوس شده است زیرا برخی از مسئولان و تصمیمگیرندگان این نظام مقدس نتوانستهاند با این موضوع کنار بیایند و به جای تکیه بر توان داخلی آن را بهانهای مدلل و قابل قبولی برای کمکاریهای خود عنوان میکنند به طوری که سید علی ادیانی عضو و سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی 70 درصد از مشکلات کشور را ناشی از سوء مدیرت مدیران عنوان کرد و میگوید؛ تحریمها دکانی برای مدیران ضعیف شده و همه کمبودها را به گردن تحریم میاندازند درصورتی که در همین شرایط مالی نیز میتوان کارهای بزرگی انجام داد.
بازی با لفظ تحریم برای جبران ضعیفهای مدیریتی
اغلب کارشناسان حوزه مسائل مالی و اقتصادی معتقدند که آنچه سبب شده اقتصاد کشور ایران در چند سال اخیر دچار مشکلات متعددی شود توسعه بیماری " سوء مدیریت " از مدیران بالایی به مدیران میانی و عملیاتی است چرا که تصمیمگیرندگان نهایی با اتخاذ تصمیمات غیر اصولی برای جبران خلاهای اساسی خود با لفظ " تحریم " در حال بازی کردن هستند و نمونه بارز این بازی را میتوان در اغلب استانهای قوی کشور ایران دید که در کنار برخورداری از منابع غنی از منابع خدادادی اعم از کشاورزی، پتروشیمی، نفت، گاز، آّب، دامداری و کشاورزی همچنان به عنوان محرومترین استان کشور تلقی کرد که نرخ بیکاری در آن از متوسط کشوری بالاتر بوده و همچنان با مشکلات متعددی از جمله مشکلات آب شرب از دست دادن تالابها و محروم ماندن از امکانات ابتدایی دسته و پنجه نرم کند.
مجید قبیتی مدرس و پژوهشگر حوزه کشاورزی و باغبانی نیز درباره ظرفیتهای خوزستان و ناپدید شدن این ظرفیتها در رفتارهای سوء مدیریتی اغلب مدیران این استان، میگوید؛ استان خوزستان مقام دوم تولید گندم در کشور، مقام سوم در تولید برنج و مقام نخست در تولید خرما در کشور را دارد و تمام این رتبهها و پتانسیل کاملا مشهور است اما به دلیل عدم مدیریت کلان و خرد در این استان سبب شده که خوزستان هیچ وقت در جایگاه اصلی قرار نگیرد.
وی میافزاید؛ بحران آب مهمترین مشکل اصلی استان خوزستان است که حدود 70 درصد آبهای کشور دراین استان قرار دارد اما عملا بهرهوری درستی از این نعمت بزرگ در استان خوزستان انجام نمیشود، اغلب مدیران استان معتقد هستند که در عملکرد خود از سیستمهای مکانیزه استفاده میکنند در صورتی که همچنان این استان از کمبود لوازم مکانیزه رنج میبرد.
"سوء مدیریت مدیران " بیشتر از " تحریم " توانسته کمر خوزستان را خم کند
مدرس و پژوهشگر حوزه کشاورزی و باغبانی استفاده نکردن شیوههای نوین در آبیاری و استفاده بهینه از ظرفیت انرژی خورشید را از دیگر مشکلاتی عنوان کرد که بیشتر از کلمه " تحریم " شایسته کلمه " سوء مدیریت " هستند و در ادامه میگوید؛ سازمان آب و برق باید به این مسائل دقت کند زیرا افراد متخصص به علت کم کاری اغلب مدیرانی استانی در حال کوچ کردن هستند.
وی ضمن بی تاثیر خواندن تحریمها در هر زمینهای عنوان میکند؛ تولید گندم چه ارتباطی با تحریم دارد در صورتی که مشکل اصلی ما کمبود ادوات کشاورزی است و این ادوات در بازار موجود هستند.
قبیتی ادامه میدهد؛ کمک گرفتن از شرکتهای دانشبنیان نیز یکی از بهترین و مهمترین اسبابی هستند که میتوان با استفاده از ظرفیت آنها از پتانسیل استان خوزستان در هر زمینهای استفاده کرد اما به آنها اجازه کار داده نمیشود و آیا اجازه ندادن به حضور شرکتهای دانش بنیان ربطی به تحریمها دارد؟!
مدیران با رفتارهای مغرضانه و استفاده از لفظ " تحریم " سعی در نابودی کشور دارند
کوثر تاج بخشی دانشجوی رشته فیزیک با بیان اینکه تحریمها موضوع تازهای نیست که مسئولان بخواهند تحت تاثیر معایب و چالشهای آن قرار بگیرند در پاسخ به سوالی مبنی براینکه تحریمها بیشتر توانسته بار اقتصادی منفی را در کشور ایجاد کند یا سوئ مدیریت، میگوید؛ تحریمها به نوبه خود در مشکلات اقتصادی کشور دخیل هستند به عنوان مثال وقتی بسیاری از کشورهای جهان حاضر به خرید و یا حتی فروش مواد اولیه به کشور نیستند بدون شک بخشی از اقتصاد کشور که به مواد اولیه خارج از مرزهای ایران وابسته است دچار مشکل میشود.
وی ادامه میدهد؛ نبود معاملا ارزی سبب کاهش ارز در کشور و گرانی محصولات میشود اما سوالی که اینجا پیش میآید این است که آیا کشور ایران در سال 97 با کشور ایران در سال 1340 یا 1350 و دهه 60 قابل قیاس است. چگونه یک کشور با کمبود نیروی انسانی و عدم استخراج و دسترسی به منابع خدادادی با پیشرفت چشمگیری روبهرو شده نمیتواند این پیشرفت را ادامه دهد؟! بنابراین میتوان گفت درصد دخالت تحریمها نسبت به رفتارهای مغرضانه مدیران که با سیاسی کردن لفظ تحریم سعی در نابودی کشور دارند بسیار کمتر است.
خشک شدن کارون چه ارتباطی با تحریمها دارد؟!
تاج بخشی میگوید؛ در دانشکدههای مهندسی اغلب دانشگاههای کشور به ویژه واحد های پژوهش محور دانشگاههای خوزستان دانشجویان وسایل و دستگاههایی اختراع کردهاند که میتواند در عین صرفه جویی در برق از بار مالی که دولت در برابر استفاده از انرژیها پرداخت میکند را بکاهد اما این نیروگاههای خورشیدی هنوز مورد حمایت دولت قرار نگرفته در صورتی که تمام تولیدات انجام شده با قطعات داخلی بوده ونیاز به خرید قطعات خارج از کشور نیست.
وی با حالتی مضحک درباره سوء مدیریت مدیران خوزستانی میگوید؛ آیا خشک شدن رودخانه کارون یا عدم تعادل در بازار تولیدات داخلی ربطی به تحریمهای آمریکا یا انرژی هستهای دارد؟! در صورتی که با حضور در شهرکهای صنعتی میبینیم که شرکتهای داخلی در حال ساخت قطعات دکلهای نفتی هستند که مدام مدیران از نبود تجهیزات آن هم به دلیل تحریم گله مند هستند.
وی ادامه میدهد؛ در شهرکهای صنعتی استان خوزستان شرکتهایی در حال تولید قطعات هستند که اتفاقا اگر مدیران آستین همت بالا بزنند و به جای خواندن آیه یأس به آنها کمک کنند شاید به جایگاهی برسیم که ما کشورهای منطقه و یا جهان را تحریم کنیم.
فاطمه صانعی کارشناس مسائل اقتصادی نیز درباره بحث تحریمها میگوید؛ همانگونه که مقام معظم رهبری در چند نوبت این موضوع را مطرح کردند که نکته اصلی یک کشور برای پیشرفت و توسعه تکیه بر توان داخلی است و این مسئله میتواند اقتصاد کشور را جلو ببرد.
وی میافزاید؛ اگر تکیه بر نیرو و ظرفیت خالص کشور را جدی بگیریم بدون شک ضعفها شناسایی و جبران میشود اما آنچه که مشخص است در دورههای متعدد دولتها نگاه مثبت و خوبی درباره تکیه بر توان داخلی نبود در حالی که اگر دولتمردان این توان را جدی میگرفتند تبعا به سمت تدبیر و بررسی حرکتهای مدیریتی خود خواهند رفت.
صانعی ادامه میدهد؛ مسئولان باید بدانند که تاخیر در پرداخت تسهیلات چه ضربههایی را به مردم وارد کرده است همچنین عدم کمک به قشر کشاورز در مقابل حوادث و بلایای طبیعی چه ضررهای جبران ناپذیری را به بار آورده است.
وی تصریح میکند؛ بنابر این باید تدبیر را به یک گفتمان تبدیل کنیم و از دولت بخواهیم که از ظرفیتهای مختلف مناطق کشور به بهترین شکل ممکن استفاده کنند تا ظرفیتها در مسیر رشد و کمک به مردم قرار بگیرند.
صانعی ادامه میدهد؛ وجود و آثار مخرب تحریم وجود دارد اما در برخی از موارد که پای کالا و تولید داخل در میان باشد میتوان با کار و مدیریت جهادی و استفاده از توان داخلی از جمله دانشگاهیان، کارآفرینان، جوانان ماهر به سمت پیشرفت رفت.
وی عنوان میکند؛ تحریمها با استفاده از مبادلات بدون ارز دلار و یورو با کشور های همسایه و دوست تاثیرات کمتری را بر اقتصاد کشور خواهند گذاشت و این قبیل برنامهها نیازمند مدیرانی توانمند و قدرتمند است.