ایذه دیار طبیعت بکر و بهشت خوزستان

شهرستان ایذه در شمال خوزستان،با داشتن مناطق گردشگری، طبیعت زیبا، آثارباستانی و بناهای تاریخ، مقصدی ایده آل برای گردشگران است که برخی از آثار و تفریحگاه های آن به شرح زیر است:

اقامتگاه بومگردی قلعه‌سرد در شمال شرقی خوزستان و فاصله ی 40 کیلومتری شهر ایذه بر بلندای رشته کوه های سرفراز زاگرس و در بهترین نقطه آب و هوایی خوزستان در روستایی به همین نام واقع است. 

ارتفاع روستای قلعه سرد از سطح دریا بین یک هزار و 800 تا 2 هزار و 100 متر بسته به نقاط مختلف آن متغیر است.

موقعیت طبیعی روستا دشتی است که پیرامون آن را با فاصله نه چندان زیاد کوه فرا گرفته است.

دهستان پیان درقسمت شمال غربی ایذه واقع شده است.

در طبیعت این منطقه جنگل های بلوط بر دامنه های سنگی و سر سخت کوه های زاگرس گسترده شده است. 

در میان هر دره ای چشمه یا رودی از سرچشمه های رودخانه کارون جاری است. قرار گیری دریاچه های سد کارون 3 و 4 در این منطقه زیبایی اینجا را 2 چندان می نماید. 

روستای شیوند به دلیل همجواری با دریاچه سد و رودخانه کارون از یکسو و رشته کوه های زاگرس با جنگل های بلوط، رودخانه ها، آبراه ها، آبشارها، صخره‌‎ها و نیز برخورداری از طبیعت مطلوب از سوی دیگر از جذابیت بی نظیری برای گردشگری برخوردار است. 

یکی از راه های رسیدن به این مکان به نسبت بکر از طریق ایستگاه قایقرانی امامزاده سلطان ابراهیم است. از سمت ایذه با گذشت از پیان و منطقه گردشگری و کوهستانی گلزار، در ادامه به ایستگاه قایقرانی می رسید. 

باجول منطقه خوش آب و هوایی در جنوب شهر ایذه است که در دوره های گذشته به دلیل ساخته شدن بند در مسیر رودخانه، بخش‌هایی از آن منطقه به زیر آب رفته است.منطقه باجول یکی از مناطق گردشگری ایذه ست که پس از آبگیری دریاچه سد کارون 3 و مشرف شدن به دامنه کوه منگشت و دریاچه سد، این منطقه به یک قطب گردشگری تبدیل شده است. 

سنگ‌ نگاره کول فرح در منطقه‌ای به نام تنگ کول فرح در هفت کیلومتری شمال شرقی ایذه قرار دارد. 

دشت سوسن در 35 کیلومتری شمال غربی شهر ایذه قرار دارد و یکی از گذرگاه‌های رودخانه کارون است و توسط این رود به دو بخش شرقی و غربی تقسیم می‌شود. 

آبشار توف اسپید در 34 کیلومتری جنوب شرقی شهر ایذه در میان صخره هایی عظیم قرار گرفته است. 

غار یا اشکفت سلیمان در فاصله سه کیلومتری جنوب غربی شهر ایذه، در انتهای دره‌ای واقع شده است. اشکفت سلیمان محوطه‌ای وسیع است که در درون صخره طبیعی کوه به صورت سرپناهی با آثار آبرفتی و یک چشمه آب شیرین گوارا (که از درون غاری کوچک و باریک بیرون می‌آید) پدید آمده است. 

اشکفت سلمان (نیایشگاه تاریشا) در جنوب ایذه بزرگترین خط نوشته میخی ایلام نو را در خود جای داده ‌است. 

شامل چهار نقش برجسته متعلق به دوره ایلامیان و بقایای یک ساختمان متعلق به اتابکان است. این محل پرستشگاه تریشا یکی از خدایان ایلامی بوده‌است.

در این منطقه علاوه بر وجود سنگ نوشته ها، شامل غار و چشمه ای معدنی از دل کوه است.

تالاب میانگران یکی از تالاب های مطرح کشور است که در شهر باستانی ایذه قرار دارد و با مساحتی متغیر اما در حدود 2 هزار و 400 هکتار در جنوب غربی کوهپایه زاگرس در فاصله یک و نیم کیلومتری شهر ایذه واقع شده است. 

در 9 کیلومتری روستای شمی از دهستان سوسن در شمال شهرستان ایذه، آثاری باستانی متعلق به دوره ایلیمایی 171- 138 پیش از میلاد وجود دارد.

نقش برجسته خونگ اژدر در 15 کیلومتری ایذه در شرق روستای خونگ اژدر قرار دارد. این سنگ‌نگاره دارای 2 نقش برجسته است که یکی متعلق به دوره عیلامیان و دیگری به زمان اشکانیان تعلق دارد.

کاروانسرای دهدز در شهر دهدز از توابع شهرستان ایذه واقع شده و دارای نما و معماری بسیار زیبا و متعلق به دوره ایلخانی است. 

جنگه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ایذه در استان خوزستان است، این روستا در دهستان سوسن شرقی قرار دارد.