این شهید در عملیات خیبر روز ۱۸ اسفندماه ۱۳۶۲ در جزیره مجنون به شهادت رسیده بود و پس از آن پیکرش یافت نشد. او از رزمندگان تیپ عبدالعظیم لشکر ۱۰ سیدالشهدا (ع) بود که در هنگام شناسایی پلاک و جانمازش نیز سالم باقی مانده بود.
مادر این شهید در نخستین دیداری که پس از ۳۳ سال با پیکر فرزندش داشت در سخنانی گفت: اصلا ناراحت نیستم و بسیار خوشحالم چرا که فرزندم در راه امام حسین (ع) به شهادت رسید و خوشا به حالش. الهی که من قربان امام حسین (ع) بشوم. فرزندم خوشا به حالت که شهید شدی.
این مادر شهید یادآور شد: در آن روزهایی که گمان کردم که دیگر اسیری نداریم مزاری را نشانم دادند که به شکل نمادین برای فرزندم بود اما در این مدت هیچگاه بر سر آن مزار نرفتم چرا که میدانستم یک روز بازخواهد گشت. او هنگام رفتم قد بلندی داشت اما اکنون بسیار کوتاه شده است. هرگاه کسی در میزد گمان میکردم که او باشد. وقتی هم که دلم برایش تنگ میشد یاد صبر حضرت زینب (س) میافتادم. من اصلا گریه نمیکنم و خوشحالم.
وی افزود: هنگامی که تصمیم حضور در جبهه را داشت با من صحبت کرد و گفت میخواهم کمک اسلام کنم من هم گفتم برو و موافقتم را اعلام کردم چرا که راه حسین شهید را در پیش داشت.
در بخش دیگر این دیدار حسن ناظری برادر بزرگ شهید قربانعلی ناظری در سخنانی توضیح داد: برادرم متولد روز ۲۲ تیرماه ۱۳۴۶ بود و در نخستین اعزامش در عملیات خیبر به شهادت رسید. او نمونه بود، اخلاق بسیار خوبی داشت. شش سال پس از شهادت قربانعلی، پدرم از دنیا رفت و تا آن زمان مادر همواره منتظر باقی ماند که فرزندش بازگردد.