با کسب 5 مدال آسیایی هم مسؤولان حمایتی نمی‌کنند

محمد رشنونژاد ورزشکار 20 ساله خوزستانی این روزها در هندوستان بر روی تشک تاتامی رفته و باز برای ایران، خوزستان و زادگاهش اندیمشک افتخار آفرینی از جنس طلا داشته است.

جوانی که اهل روستای نمک تلخه اندیمشک است اکنون پرچم جمهوری اسلامی ایران را در هندوستان بالا برده و به همین بهانه به گفت‌و‌گو با این قهرمان پرداختیم.

از چه زمانی شروع به ورزش جودو کردید و چه مقام‌های برجسته‌ای در کارنامه خود دارید؟

 از سن 8 سالگی ورزش جودو را شروع و دارنده نقره نوجوانان آسیا هستم.

کسب مدال برنز نوجوانان آسیا 2013، نقره نوجوانان آسیا 2010 سال، یک طلا در مسابقات قهرمانی آسیا جوانان سال 2016، مقام هفتم جوانان جهان، افتخار رقابت نکردن با حریف رژیم صهیونیستی در رقابت‌های نوجوانان جهان در کشور آمریکا را در کارنامه خود دارم.

همچنین در رقابت های قهرمانی کشور هفت مدال طلا در رده های سنی نوجوانان و جوانان کسب و دارنده مدال نقره مسابقات جایزه بزرگ در یزد هستم.

درباره مسابقات و حریفان توضیح دهید؟

سطح مسابقات خیلی بالا بود و حریف‌های قدری داشتم، در دور اول قرعه استراحت به من خورد و بازی دوم به مصاف جودوکار هندی که میزبان مسابقات بود، رفتم؛ این جودوکار هرچند مدال جهانی نداشت ولی برنز آسیا را در کارنامه خود داشت و حریف سخت و قدری بود و تا دقایق آخر با او کار کردم چون آنها با مربیان مجارستانی کار می‌کنند و تمامی برنامه‌هایشان به‌روز است.

حریف سوم از کشور قرقیزستانی بود که این کشور برای ورزش سرمایه‌گذاری می‌کند و یکی از قطب‌های قوی در آسیا و جهان به شمار می‌رود و این حریف هم دارنده دو مدال نقره آسیا بود که خدا را شکر توانستم او را ضربه فنی کنم.

در بازی فینال به مصاف حریف کره‌ای رفتم و این کشور یکی از قدرتمندترین قطب‌های جودوی دنیا است و حریفم یک برنز جهانی، طلا و نقره آسیا را در کارنامه خود داشت که باز هم به لطف خداوند توانستم در 10 ثانیه آخر او را ضربه فنی و مدال طلا را به دست بیاورم.

از چه زمانی در اردوهای تیم ملی بودید و رقابت‌های قهرمانی آسیا هندوستان چه زمانی برگزار شد؟

حدود چهار تا پنج روز در اردوی تیم ملی بودیم و مسابقات جوانان از 20 تا 21 شهریورماه ادامه دارد و در روز اول نمایندگان ما در چهار وزن سه مدال کسب کردند و فقط در وزن 60 صاحب مدال نشدیم و من در وزن 55- کیلوگرم در این مسابقات برای ایران شرکت کردم.

 برنامه بعدی شما برای شرکت در مسابقات چیست؟

انشاالله تمرینات را ادامه می‌دهم و مهم‌ترین مسابقه‌ای که در پیش‌رو دارم رقابت‌های جاکارتای اندونزی در دوسال آینده است، با تمام وجودم در حال تمرین برای بالا بردن پرچم جمهوری اسلامی ایران در این مسابقات هستم.

مسابقات آسیایی بزرگسالان هم در آینده خواهد بود اما هدف اصلی من برای دو سال آینده مسابقات جاکارتا اندونزی است.

انتظار شما از مسؤولان استان خوزستان و شهرستان اندیمشک چیست؟

من تاکنون بیش از6 مدال بین‌المللی و آسیایی کسب کردم ولی شاید باورتان نشود حتی یک هزار تومانی نه از مدیرکل ورزش و جوانان استان، نه شهرستان و نه از هیچ فرد دیگری هدیه دریافت نکردم حتی زنگ هم نزده و پیامی هم نفرستادند و برای همین خیلی از دست آنها گله‌مند هستم.

بهتر نیست به مرکز استان خوزستان بیایید تا از شما حمایت کنند؟

چه تفاوتی دارد من برای اهواز یا اندیمشک بازی کنم، همه شهرها یک استان هستند، اگر قرار است بیایم اهواز به من رسیدگی کنند همان بهتر که رسیدگی نکنند.

اگر بخواهم این‌گونه فکر کنم که خیلی از کشورها پیشنهاد دادند و آنها هزار برابر مرکز استان رسیدگی می‌کنند.