خاموشی تئاتر رامهرمز

تئاتر مطرح رامهرمز بر اثر بی‌تدبیری مسئولان در محاق فراموشی رفته است.

رامهرمز یکی از مهدهای پرورش هنر و هنرمند از دیرباز تاکنون بوده است و در زمان‌هایی که افراد دلسوز و اهل فن بر اریکه و مسند فرهنگ و هنر این شهر قرار گرفته‌اند توانسته است در سطح کشور عرض اندام کند.

تئاتر رامهرمز پس از پیروزی انقلاب اسلامی با حضور جوانانی که سری پرشور و علاقه‌مند به توسعه فرهنگی شهرستان داشتند جان تازه‌ای گرفت و توانست با رهبری افرادی چون محمدرضا کاظمی، یوسف مداحیان و عبدالکریم بازرگانی، افراد با ذوق و با استعدادی را تحت عنوان گروه تئاتر سلمان دور هم جمع کنند و تئاتر این شهر را طی سال‌ها با رنج و مرارت و تلاش و پشتکار به درجه‌ای از رشد برسانند که فراتر از رامهرمز، در سطح استان و کشور مطرح شود.

متأسفانه روند نزولی تئاتر رامهرمز از اواخر دهه هشتاد آغاز شد و 30 سال زحمات هنرمندان پیشکسوت این عرصه رو به خاموشی گرائید و به‌جایی رسید که امروزه در سطح شهرستان و استان دیگر نامی از تئاتر مطرح رامهرمز نیست.

تغییر پشت سرهم مسئولان ارشاد اسلامی رامهرمز طی یک دهه اخیر و حضور افرادی که خارج از بدنه ارشاد بودند و عدم شناخت و آشنایی نسبت به مقوله فرهنگ و هنر متأسفانه توسعه تئاتری این شهر را به قهقرا برد به‌طوری‌که دیگر نامی از آن روزهای پر اوج و شور تئاتر رامهرمز وجود ندارد و هنرمندان پیشکسوت و تأثیرگذار این هنر، به دلیل وجود افرادی که مسائل باندی و خانوادگی را در روند توسعه این هنر پیش گرفتند به انزوا گرایی، دوری جستن از این هنر و کناره‌گیری از ارشاد اسلامی روی آوردند.

در این سال‌ها روند اجرای میان‌پرده‌های مسخره و بی‌محتوی‌ای که جز تمسخر لهجه اقوام چیز دیگری را به خورد تماشاچی نمی‌داد در ارشاد اسلامی رامهرمز رونق یافت و پیشینه درخشان و پرافتخار تئاتر این شهر را که با زحمات و تلاش‌های افرادی چون یوسف مداحیان، عبدالله رضاپور، کوروش سروش‌پور، حسن باغبان‌باشی، محمدرضا شهبازی، عبدالکریم بازرگانی، زهره عباس‌زاده، محمد نوروزی بابادی و ... به وجود آمده بود را در محاق فراموشی فرو برد و دیگر نه نامی و نه یادی از آن دوران پر اوج برجای نمانده است.