در کشور ما که میزان ازدواج فامیلی 30 تا 39 درصداست، شیوع بیماریهای نقص ایمنی اولیه خیلی بیشتر باشد. البته به نظر میرسد میزان ازدواج فامیلی در استان خوزستان از متوسط کشوری نیز بیشتر باشد
خوزنیوز: دکتر فرهاد ابولنژادیان فوق تخصص آسم، آلرژی وبیماریهای نقص ایمنی و عضو هیأت علمی دانشگاه با اشاره به اینکه همه ساله از 3 لغایت 10 اردیبهشت ماه هفته جهانی نقص ایمنی نامیده می شود، گفت: بیماریهای نقص سیستم ایمنی اولیه، گروه متنوعی از بیماریهای مادرزادی هستند که در نتیجه اختلال در یک یا چند سیستم دفاعی بدن انسان به وجود میآید.
به گزارش خوزنیوز؛ وی با بیان اینکه این بیماری منجر به افزایش استعداد به عفونتهای مکرر و همچنین بیماریهای خودایمنی میشود، گفت: بخش عمدهای بیماری در صورت بیماریابی در بدو تولد (اسکرینینگ) قابل شناسایی و درمان هستند.
این فوق تخصص با اشاره به اینکه میزان ازدواج فامیلی در اروپا و آمریکا کمتر از 2% بوده و در نتیجه شیوع بیماری نقص ایمنی اولیه در اروپا و آمریکا به میزان 1 در 10000 تولد می باشد، گفت: برآورد میشود که در کشور ما که میزان ازدواج فامیلی 30 تا 39 درصداست، شیوع بیماریهای نقص ایمنی اولیه خیلی بیشتر باشد. البته به نظر میرسد میزان ازدواج فامیلی در استان خوزستان از متوسط کشوری نیز بیشتر باشد.
وی گفت: طبق گزارشها و مقاله های استخراج شده از برنامه ی ثبت بیماران نقص ایمنی در ایران ((IPIDR) Iranian Primary (Immunodeficiency Registry تاکنون فقط 9% از بیماران مبتلا به نقص ایمنی در ایران شناسایی شده و 91% بیماران هنوز از بیماری خود اطلاع ندارند که بعد از بستری شدن در بیمارستان دچار مشکل می شوند.
عضو هیأت علمی دانشگاه افزود: نکته ی جالب توجه این است که برخی از بیماریهای نقص ایمنی در سنین کودکی و بزرگسالی خود را نشان میدهند، مگر این که از طریق برنامه بیماریابی (اسکرینینگ) در ابتدای تولد مشخص شوند.
ابول نژادیان افزود: طبق بررسی و مطالعه های انجام شده علل تشخیص ندادن 91% بیماران را میتوان فاکتورهای زیر دانست:
1-عدم اجرای برنامه ی بیماریابی در بدو تولد در کشور (شایان ذکر است برنامه ی اسکرینینگ شناسایی بیماران نقص ایمنی چند سالی است که در کنار برنامه ی اسکرنینگ بیماران هیپوتیروئیدی، فنیلکتونوری و ... در کشورهای توسعه یافته اجرا میشود).
2-عدم آگاهی پزشکان در زمینه ی شناسایی و علایم بالینی بیماران نقص سیستم ایمنی اولیه و عدم ارزیابی اولیه ی نقص ایمنی در بیماران با سابقهی عفونتهای مکرر.( بررسی ها نشان داده سطح دانش پزشکان ایرانی درباره ی بیماریهای نقص ایمنی اولیه همانندپزشکان کشورهای در حال توسعه پایین است که این امر سبب تاخیر تشخیص در بیماران مبتلا به نقص ایمنی و یا تشخیص ندادن مبتلایان می گردد).
3- عدم امکانات آزمایشگاهی جهت بررسی آزمایشهای اولیه و تکمیلی بیماران نقص ایمنی در بسیاری از شهرستانها.
4- عدم وجود برنامه ی ارجاع تعریف شده بیماران از شهرستانها به مراکز استانها.
5- هزینه ی زیاد آزمایش های بیماران نقص ایمنی و همچنین هزینه ی زیاد درمان و نگهداری این بیماران برای خانواده ها.
وی ادامه داد: بدیهی است تلاش و کوشش در جهت بهبود وضعیت تشخیصی و درمانی بیماران مبتلا به نقص ایمنی مستلزم رفع موانع و عوامل ذکر شده است.
ابول نژادیان در پایان با بیان اینکه یکی از اولویتهای سیستم بهداشت و درمان کشور کاهش مرگ و میر در کودکان زیر یک و پنج سال می باشد، گفت: لازم است ضمن توجه به این معضل بهداشتی و درمانی تلاش همه جانبه ای برای شروع اسکرینینگ بیماران نقص ایمنی در کشور و همچنین تلاش برای تشخیص زودرس و درمان این بیماران به عمل آوریم.