«از هوم تا هور» سفری به محل شهادت پدر
حمزه اکبری فیض‌آبادی با بیان اینکه سال 65 در شهرستان نایین استان اصفهان متولد شدم، اظهار کرد: پدرم غلامرضا اکبری از شهدای هشت سال دفاع مقدس است که چند ماه پس از تولدم در اسفند سال 65 در دفاع از میهن اسلامی به شهادت رسید.
این دوچرخه‌سوار اصفهانی گفت: به‌همین دلیل تصمیم گرفتم که از شهر نایین و از کنار مزار پدرم تا شلمچه که محل شهادت پدرم بود رکاب بزنم.
اکبری فیض‌آبادی عنوان سفر خود را «از هوم تا هور» خواند و گفت: انگیزه سفر من بیشتر عاطفی و سبزی طبیعت بود، که از هوم که نام دیگر شهر نایین است به منطقه هور که در جنوب کشور است سفر کردم.
وی بیان کرد: در این سفر طولانی که 15 روز به‌طول انجامید، 900 کیلومتر را رکاب زدم.
این ورزشکار با اشاره به بیانات رهبر معظم انقلاب خاطرنشان کرد: بنا به فرموده مقام معظم رهبری زنده نگه‌داشتن یاد شهدا کمتر از شهادت نیست و این سخن روحیه و انگیزه بالایی را در طول سفر در من تداعی کرد.
اکبری فیض‌آبادی اظهار کرد: در طول سفر کارهای فرهنگی زیادی از جمله کاشت درخت، هدیه دادن کبوترهای صلح به کودکان و... انجام گرفت.
وی با اشاره به کاشت درخت گفت: تصمیم گرفتم در روزهای پایانی سال و مشخصا در روز 15 اسفند با کاشت دو درخت سرو به نشان آزادگی و ایستادگی و یک درخت زیتون به نشان صلح و دوستی، ثابت کنم که شهیدانی که در راه حفظ وطن به شهادت رسیده‌اند بزرگ‌ترین و والاترین سفیران صلح، دوستی و آزادگی هستند.
اکبری فیض‌آبادی با اشاره به اینکه با وجود اینکه تعدادی از نزدیکان و آشنایان من را از این سفر منع می‌کردند، اما با عشق به این سرزمین‌های پاک و مقدس آمدم، تصریح کرد: در هنگام سفر با باران تندی در ایذه روبه‌رو شدیم، اما نه تنها از شور و اشتیاق ما نکاست بلکه آن را افزایش داد.
این رکابزن در رابطه با حال و هوای لحظه سال تحویل در یادمان عملیاتی شلمچه عنوان کرد: یکی از لحظات زیبا و فراموش نشدنی حضور در شلمچه هنگام سال تحویل در یادمان شهدای شلمچه بود و از آن جهت که این مکان محل شهادت پدر من نیز است، بر حال و هوای وصف نشدنی من افزود.
اکبری فیض‌آبادی با اشاره به روحیات مردم خوزستان گفت: مردم خوزستان و خرمشهر مردی مهربان و خوبی هستند، البته تمام مردم ایران از این صفت برخوردارند و به‌همین دلیل است که بدون هیچ مشکلی در کنار همدیگر زندگی می‌کنیم.
وی اضافه کرد: من سفرهای زیادی در جاهای مختلف ایران داشتم، اما سفر به مشهد مقدس جهت پابوسی امام رضا (ع) و سفر به یادمان‌های دفاع مقدس در خوزستان از بهترین سفرهای من به‌شمار می‌آیند که واقعا حس و حال وصف نشدنی و بی‌نظیری داشتند و سختی‌ها را به آسانی تبدیل کرده بود.
