رشوه بزرگ سعودی ها به فرانسوی ها

 قرارداد سلاحی که به ارتش لبنان اختصاص یافته بود در درجه نخست برای کسب رضایت فرانسه بود، و اعتراض های فرانسه به لغو آن،پرواز آقای الجبیر به پاریس به شکل سریع و اعلام وی مبنی بر تحویل سلاح ها به ارتش عربستان باعث آسودگی خاطر فرانسوی ها شد و با دادن نشان افتخار به شاهزاده «محمد بن نایف»ولیعهد عربستان توسط «فرانسوا اولاند»رئیس جمهوری فرانسه این آسودگی را نشان دادند.

روزنامه رأی الیوم در سرمقاله خود نوشت:اینکه «عادل الجبیر»وزیر خارجه عربستان اعلام کند که قرارداد خرید تسلیحات فرانسوی ها که قرار بود برای تسلیح ارتش لبنان اختصاص یابد و ارزش آن به سه میلیارد دلار می رسد، به ارتش عربستان تحویل داده می شود،تاکیدی بر این است که هدف از این قرار داد نه تقویت ارتش لبنان و افزایش قدرت دفاعی اش با سلاح های مدرن و پیشرفته است بلکه هدف از این قرارداد در وهله نخست «رشوه»به دولت فرانسه و حمایت از صنایع نظامی اش است.

ارتش عربستان سعودی نیاز«مبرم»به این سلاح ها و تجهیزات ندارد زیرا در مقایسه با همتاهای خود در انبارهای سعودی ها مدرن تر و پیشرفته تر به حساب نمی آیند.علاوه بر آن، منبع بیشتر سلاح های سعودی ها آمریکاست و ما بر این باوریم که فرانسه امکان ندارد که به ارتش لبنان سلاح ها و تجهیزاتی مدرن و پیشرفته بدهد که به اسرائیل و هواپیماهایش ضرری وارد برساند که نقض حریم هوایی لبنان توسط این رژیم هرگز متوقف نمی شود.

«امین حطیط»کارشناس مسائل نظامی و سرتیپ بازنشسته ارتش لبنان گفت:«این قرارداد سلاح به لحاظ فنی مربوط به نوع سلاح هایی است که ارتش لبنان «اجازه»ندارد در اختیار داشته باشد،و به شکل اساسی مورد بررسی قرار گرفت زیرا این ترس وجود داشت که نوع خاصی از سلاح های سنگین به دست ارتش لبنان برسد که سرزمین های اشغالی را تهدید کند،همچنین ترس این وجود داشت که سلاح ها به دست «حزب الله»لبنان بیفتد به همین دلیل 70 درصد از سلاح های این قرارداد از فهرست سلاح هایی که لبنان درخواست کرد، حذف شد.حطیط افزود«به همین دلیل این یعنی سلاح باقی مانده از آن نوع سلاح هایی است که فقط مورد استفاده در حفظ امنیت داخلی است.»به عبارتی دیگر این قرارداد باعث نمی شود که ارتش لبنان بتواند قدرت هوایی و آتشباری و موشکی موثری داشته باشد.

سخنان این سرتیپ ارتش لبنان حکایت از این دارد که اسرائیل به این قرار داد اعتراض کرده و بر فرانسه به منظور لغو این قرارداد در شکل اصلی اش فشار وارد آورد و چه بسا همین فشارها دلیل اصلی تصمیم عربستان سعودی برای لغو کمک ها به ارتش لبنان به بهانه رای ندادن آقای«جبران باسیل»وزیر خارجه لبنان به قطعنامه (ضد ایرانی) وزرای خارجه عرب در محکومیت دخالت ایران در امور داخلی کشورهای عربی (همانطور که عربستان و هم پیمانان عربش مدعی هستند)است.

اسرائیل نمی خواهد که هیچ گونه سلاح جدیدی به ارتش لبنان برسد تا توان دفاعی و هجومی اش را افزایش دهد آن هم در سایه گزارش ها و پیش بینی های نظامی اسرائیلی که همچنان جنگ با لبنان را در آینده نزدیک بعید نمی دانند،ارتش لبنان که متشکل از آمیخته ای از طوایف است در صورت تجاوز اسرائیلی ها به لبنان دست بسته باقی نمی ماند و با این گونه تجاوز مقابله می کند.

لبنانی ها با تصمیم عربستان برای لغو این هبه کنار آمدند و مصلحت لبنان را بالاتر از همه مسائل دیگر از جمله «به دست آوردن»رضایت سعودی ها»قرار دادند و دیدیم که آقای «نهاد مشنوق»وزیر کشور لبنان که نماینده جریان «المستقبل»، همپیمان مورد اعتماد عربستان در لبنان، به شمار می رود با شجاعت به بند تروریستی دانستن حزب الله لبنان در بیانیه وزرای کشور عرب در نشست این وزرا در تونس، رای نداد.

آن چه دیدگاه ما را در این زمینه مورد تاکید قرار می دهد این است که  قرارداد سلاحی که به ارتش لبنان اختصاص یافته بود در درجه نخست برای کسب رضایت فرانسه بود، و اعتراض های فرانسه به لغو آن،پرواز آقای الجبیر به پاریس به شکل سریع و اعلام وی مبنی بر تحویل سلاح ها به ارتش عربستان باعث آسودگی خاطر فرانسوی ها شد و با دادن نشان افتخار به شاهزاده «محمد بن نایف»ولیعهد عربستان توسط «فرانسوا اولاند»رئیس جمهوری فرانسه این آسودگی را نشان دادند؛نشانی که بالاترین نشان در فرانسه به شمار می رود و فقط به رهبران کشورها داده می شود.

نکته جالب توجه این است که تحویل این قراداد سلاح به ارتش عربستان یک روز پس از سخنان«عبدالله المعلمی»نماینده دائمی عربستان در سازمان ملل  صورت گرفت که از لبنان خواسته بود «امور کشورش را به بدور از فشارهای حزب الله لبنان اداره کند و این را شرط اساسی برای بازنگری عربستان در روابط با این کشور و عقب نشینی در تصمیم لغو هبه سه میلیارد دلاری»اعلام کرد اما به نظر می رسد که آقای المعلمی کاملا از سیاست های حکومتش و مواضع واقعی آن غایب است.

چه بسا لبنان قرارداد سه میلیارد دلاری را از دست داد اما عربستان نیز لبنان را از دست داد و دوستانش را در این کشور در تنگنا قرار داد و این کشور را به دشمنش سرسختش یعنی ایران و هوادارانش تحویل داد و این زیان بسیار بزرگتر از قرارداد سلاح سبکی است که شکم کسی را از گرسنگی سیر نمی کند.

جایگزین های این قرارداد متعدد هستند.دو پیشنهاد وجود دارد یکی ایرانی و دیگری آمریکایی. همچنین گزافه گویی نکرده ایم اگر بگوییم که اگر پیشنهاد ایران نبود هبه عربستان به لبنان نیز مطرح نمی شد آن هم در سایه نزاع روزافزون دو کشور بر سر نفوذ در لبنان. عقب نشینی عربستان از لبنان و لغو هبه اش به لبنان بی تردید به نفع ایران است و برای ایران یک پیروزی به شمار می رود.همانطور که عربستان با آمریکایی ها برای لشکرکشی به عراق تبانی کرد و پیش از آن با محاصره کشنده و به گرسنگی کشاندن مردم این کشور برای سرنگونی رژیم سابق نیز تبانی کرده بود اما با این کارهایش عملا عراق را تحویل ایران داد.

مرجع/ جماران