
به گزارش "گروه علم و فناوری" عصرایران، این پروژه شامل یک سیستم پیشرانش لیزری می شود که قادر است فضاپیمایی 100 کیلوگرمی را تنها طی سه روز به مریخ برساند و این مدت زمان برای فضاپیمایی سرنشیندار یک ماه است. اساسا، این سیستم پیشنهادی به جای شتاب شیمیایی که در حال حاضر طی سوزاندن سوخت توسط راکت استفاده می شود، بر شتاب الکترومغناطیسی متکی است. اتکا به یک منبع سوخت عظیم از منظر انرژی سفرهای فضایی در مسافت های طولانی را ناکارآمد می سازد.
به گفته فیلیپ لوبین، دانشمند، شتاب الکترومغناطیسی نیازی به بارهای اضافی این چنینی ندارد. شتاب الکترومغناطیسی تنها به واسطه سرعت نور محدود می شود در شرایطی که سیستم های شیمیایی با انرژی فرآیندهای شیمیایی محدود می شوند.
ایجاد سیستم پیشرانش لیزری مستلزم استفاده از یک منبع نور بسیار شدید برای سرعت بخشیدن به ماده است. اگرچه ممکن است ساده به نظر برسد اما طراحی چنین سیستمی بدون تردید چالش عظیمی خواهد بود. ساخت این سامانه نیازمند تجهیزاتی پیچیده و گران قیمت خواهد بود.