تاریخ انتشار: ۱۵ آذر ۱۳۹۴ - ۱۳:۲۹
کد خبر: ۱۱۰۰۱۳
نسخه چاپی ارسال به دوستان ذخیره

گریه عاشورزاده روی سکو

عضو تیم ملی تکواندو ایران که صاحب مدال نقره جایزه بزرگ مکزیک شده بود هنگام قرار گرفتن روی سکو اشک ریخت.
گریه عاشورزاده روی سکو/ حجی زواره: برای شکست به مکزیک نرفته بودم
 روز نخست از مسابقات تکواندو جایزه بزرگ گه به میزبانی مکزیک برگزار می شود با کسب مدال نقره فرزاد عاشورزاده پیگیری شد. حاشیه های روز نخست این مسابقات را می خوانید:

* مدالهای وزن منهای ۵۸ مردان توسط کیومرث هاشمی رئیس کمیته ملی المپیک اهدا شد. در این وزنه فرزاد عاشورزاده به مدال نقره دست پیدا کرد.

* با وجود آغاز مسابقات اما سالن محل برگزاری این رقابت ها هنوز آماده نبود و کارگران مشغول کار بودند! هوای سالن هم بسیار سرد و نامطلوب بود.

* امکانات ضعیف سالن محل مسابقات باعث شده بود خبرنگاران و عکاسان هم برای ارسال اخبار و گزارش های خود با مشکل مواجه شوند. در جایگاه خبرنگاران این سالن یک پریز برق برای ۴۰ خبرنگار و عکاس وجود داشت!

* ابتدای مسابقات استقبال خوبی از سوی تماشاگران صورت نگرفت اما در مسابقات نوبت دوم که عصر به وقت مکزیک برگزار شد استقبال بهتر شد.

* قضاوت این مسابقات بر عهده ۳۰ داور بود که حافظ مهدوی داور ایرانی نیز قضاوت های حساس و خوبی را برعهده گرفت.

*  فرزان عاشورزاده پای سکو گریه کرد که پس از اهدا مدال توسط کیومرث هاشمی رئیس کمیته ملی المپیک وی را در آغوش گرفت و دلداری داد و گفت این نقره چیزی از ارزشهای تو کم نمی‌کند.

مسعود حجی زواره دیگر نماینده تکواندو کشورمان پس از کسب مدال برنز مسابقات تکواندو جایزه بزرگ مکزیک که با شکست برابر حریفی از این کشور همراه بود گفت: با وجود سرماخوردگی که داشتم اما تمام تلاشم را کردم تا به مدال بهتری دست پیدا کنم. اگر بیمار نبودم قطعا به مدال خوشرنگتری می رسیدم اما خدا را شکر که دست خالی نماندم.

وی با اشاره به دیدارش با تکواندوکار مکزیکی گفت: داوران ابتدا سه امتیاز به من دادند اما بعد تصمیم شان را تغییر دادند. مشت حریف اصلا به من برخورد نکرد اما داروان چون حریفم مکزیکی بود این تصمیم را گرفتند. نمی خواهم بهانه بیاورم اما قضاوت منصفانه ای نبود.

حجی زواره ادامه داد: فعلا نیاز به استراحت دارم چون فشار تمرینات و فشار روانی مسابقات هر آدمی را از پای در می آورد. شرمنده مسولین فدراسیون، کادر فنی و مردم شدم اما با وجود بیماری که داشتم برای برنز جنگیدم و همه در سالن دیدند وقتی بازی تمام شد از نفس افتادم.

این عضو تیم ملی تکواندو ایران در پایان خاطرنشان کرد: با وجود همه این شرایط بازهم خدا را شکر می کنم که دست خالی به ایران برنگشتم تا بیشتر از این شرمنده مردم شوم.

مرجع / مـهـر
captcha
آخرین اخبار