"ایاد
علاوی" نخست وزیر پیشین عراق اعلام کرد : چلبی یاد و خاطره خوبی از خود
برجای گذاشت، و در خدمت کردن به مردم بسیار کوشا بود و تلاش می کرد که از
همه توانش برای خدمت به عراق استفاده کند.
چلبی سال 1944 در خانواده ای ثروتمند در کاظمین بغداد متولد شد و کمی پس از سرنگونی رژیم صدام معدوم به عراق بازگشت.
"
مثال الآلوسی " یکی از نمایندگان مجلس عراق اعلام کرد : چلبی همه راه ها
را برای دست یافتن به هدف خود که همان سرنگون کردن رژیم سرکوبگر صدام بود،
پیمود.
چلبی پس از بازگشت به عراق مأمور پاکسازی و ریشه کنی حزب بعث شد.
نام چلبی در برهه ای از تاریخ عراق به عنوان نامزد سمت نخست وزیری مطرح
شد ولی نتوانست متصدی این سمت شود و اختلافش با آمریکایی ها مانع نشستن بر
کرسی نخست وزیری شد .
الآلوسی در ادامه سخنان خود گفت :
همگان با چلبی مخالفت می کردند ولی مخفیانه به وی نزدیک شدند و ارتباط
برقرار کردند تا از وی به عنوان پلی بین خود و آمریکایی ها استفاده کنند.
وبلاگ نویسی به نام محمد حسن الموسوی نیز در صفحه شخصی خود در فیسبوک
نوشت : عراق شخصیت سیاسی بزرگ و شایسته ای را که کمتر یافت می شود، از دست
داد.
وبلاگ نویس دیگری به نام علی مارد الاسدی نوشت : با رژیم ستمگر صدام به مبارزه برخاست و نقش بسزایی در سرنگونی این رژیم ایفا کرد .
خبرنگاری
به نام توفیق التمیمی نیز اعلام کرد: چلبی مغزی اقتصادی و حسابگر و ظلم
ستیز بود و عراق با درگذشت وی یکی از برجسته ترین شخصیت های خود را از دست
داد شخصیتی که از امور پشت پرده خبر داشت که اگر این امور فاش شود ،
بسیاری از مسائل روشن می شود
.
التمیمی گفت: بعثی ها و بازمانده های رژیم صدام با درگذشت چلبی خوشحال شدند.
خبرنگاری به نام ابوفراس الحمدانی نیز خطاب به چلبی گفت: از همه توان، دارایی ها و روابطت برای مبارزه با دیکتاتوری استفاده کردی.
خبرنگار معروفی به نام نبراس الکاظمی هم نوشت: چلبی دارای استعدادهای
سیاسی و مدیریتی بود و همگان چه در منطقه و چه در خارج منطقه به وجود این
استعدادهای وی اذعان داشتند.