گردشگری سلامت در ایران به صرفه است!؟

یک کارشناس ارشد مدیریت گردشگری و هتل‌داری گفت: مقوله گردشگری به غیر از این که مقوله‌ای اقتصادی است حرکتی است فرهنگی و اجتماعی.

علی رئوفی توضیح داد: یعنی مانند هر حرکت اجتماعی می‌تواند بر جامعه مقصد تاثیرگذار باشد، مفید و یا مخرب و برای کاهش تاثیرات منفی گردشگری و کنترل و حفاظت از منابع غیرقابل‌بازسازی، نظریه‌پردازان گردشگری را به انواع گوناگونی تقسیم کند.

وی ادامه داد: هر جامعه مقصدی می‌تواند با توجه بر توانمندی‌ها و منابعی که در اختیار دارد با برنامه‌ریزی و تمرکز بر نوعی از گردشگری که مناسب با وضعیت آن جامعه است اقدام به جلب گردشگر کرده و با رعایت اصول برنامه‌ریزی و انتخاب مشتری هدف با توجه به قوانین و امکانات موجود جذب گردشگر کند.

رئوفی بیان کرد: با توجه به این که ایران کشوری غنی به لحاظ میراث فرهنگی و تفاوت‌های قومیتی است این نوع از گردشگری یعنی گردشگری میراث بهترین نوع گردشگری است که می‌توان به عنوان گردشگری هدف برای کشور ایران در نظر گرفته شود.

این کارشناس گردشگری با بیان این که گردشگری میراث یکی از پرطرف‌دارترین انواع گردشگری و بنا به آمارهای سازمان گردشگری جهانی UNWTO در حال رشدترین نوع گردشگری است که در دنیا وجود دارد خاطرنشان کرد: هدف از این نوع گردشگری بازدید از اماکن فرهنگی، تاریخی و طبیعی برای آشنایی با فرهنگ و مردم جدید برای گردشگر است.

وی یادآوری کرد: ایران کشوری متشکل از انواع قومیت‌ها و فرهنگ‌های گوناگون است با تمام معیارهای جذاب و مورد درخواست گردشگران میراث؛ مردمی که هنوز به صورت عشایری زندگی می‌کنند، روستاهایی که به صورت قدیمی و با فرهنگ قدیمی ساخته و زندگی در آن در جریان است، دامداری سنتی مردم نقاط مختلف کشور، مراسم گوناگون در ایران شامل خواستگاری، عروسی، عزاداری‌ها، رقص‌ها، آهنگ‌ها و... در گوشه‌گوشه ایران هر کدام می‌تواند بزرگ‌ترین سرمایه کشور به حساب آید؛ سرمایه و منابعی که قادر به ساختن نیستند و بسیاری از کشورها در آرزوی داشتن این منابع هستند.

رئوفی گفت: تاریخی غنی که در تمام ایران قسمتی نیست که یادگاریی به جا نگذاشته باشد و بناهایی که روزبه‌روز به دلیل عدم توجه یا کمبود بودجه ترمیم و بازسازی رو به ویرانی می‌گذارند غافل از این که این سرمایه‌های بازنیافتنی و غیرقابل‌ساخت هم‌اکنون بهترین راه درآمدزایی برای مردم کشور هستند و غیر از این که می‌توانند مخارج ترمیم و نگه‌داری خود را درآورند قادر به رونق بخشیدن به زندگی مردم محلی، اشتغال‌زایی و توسعه اقتصادی و... هستند؛ منابعی که دیگران اگر میلیون‌ها دلار خرج کنند قادر به داشتن آنها نیستند.

این کارشناس ارشد مدیریت گردشگری و هتل‌داری افزود: یکی دیگر از نکته‌های قابل توجه در مورد استفاده و توسعه گردشگری میراث و به علت ساختار این نوع گردشگری حفاظت از فرهنگ و اصالت جوامع قومی کشور و مبارزه با مشکل و معضل تهاجم فرهنگی است که از مشکلات مورد توجه مسؤولان کشور است.

او تصریح کرد: جالب این جا است که که با داشتن این همه منابع بکر، منحصربه‌فرد و دست نیافتی مسؤولان کشور به علت ندانستن و عدم آگاهی در مورد این نوع از گردشگری خواص، طبقه‌بندی و برنامه‌ریزی آن از انواع دیگری از گردشگری مثل گردشگری سلامت صحبت می‌کنند؛ گردشگری که به میلیون‌ها دلار سرمایه‌گذاری احتیاج دارد و با کمبود‌هایی که در زمینه درمان و دارو و تخت‌های بیمارستان برای مردم ایران موجود است مشخص نیست که چه گونه می‌خواهند در این زمینه اقدام کنند.

رئوفی تاکید کرد: گردشگری سلامت در هر جای دنیا قابل انجام است و دیگر کشورهای دنیا از ایران در این زمینه بسیار جلوتر هستند. البته هیچ شکی در توانایی‌های پزشکان ایرانی نیست و کار روی هر نوع از گردشگری کاری پسندیده و به نفع کشور است ولی از لحاظ دستگاه‌های لازم و تجهیزات پزشکی پیشرفته ایران ارجحیتی به دیگر کشورهای دنیا ندارد و از لحاظ خدمات بیمارستانی نیز ما بسیار ضعیف هستیم در صورتی که دیگر کشورها در مورد صنعت خدمات از دیدگاهی علمی پیشرفته برخوردار هستند.

این کارشناس گردشگری عنوان کرد: باید توجه داشت که احتیاج به زیرساخت احتیاجی اساسی برای راه‌اندازی هر نوع گردشگری است. یعنی برای راه‌اندازی گردشگری سلامت نیز ما احتیاج به فراهم کردن زیرساخت‌های گردشگری مثل هتل‌ها و اقامتگاه‌ها و رستوران‌ها و جاده‌ها و... داریم. پس با توجه به این مهم آیا کار روی گردشگریی (گردشگری میراث) که ما یکی از بزرگ‌ترین و خاص‌ترین منابع آن در دنیا به حساب می‌آییم آسان‌تر و بهتر است یا گردشگریی که برای راه‌اندازی آن احتیاج به میلیاردها دلار هزینه فقط جهت ایجاد منابع آن داریم؟