سال ها تیتر زد، اما خودش موضوع تیتر این نوشتار تلخ است. امروز همراهان دیرین اش برآنند تا بگویند: ترا فراموش نمی کنیم"
قندی ما با بیماری تلخ و مشکوک به "فراموشی" دست و پنجه نرم می کند و ما دست او را هرگز رها نمی کنیم. قندی، آن قدر نوشت و تیتر زد، تا در فضای روزنامه نگاری ما رشد کند و ببالد. مثل قند می نوشت و روزنامه نگاری می کرد. نفس می کشید و جا برای تنفس روزنامه نگاری این مرز و بوم، می گشود!
آموختن و آموزش، دغدغه همیشگی او بود. بسیاری در دانشکده ها و در کلاس های پربارش، روزنامه نگار شدند، آموختند و برخی از همان ها، درصدر نشسته اند و پایه های روزنامه نگاری را نگه داشته اند.

تالیفات ماندگار و کاربردی او در روزنامه نگاری، در کنار اثر گذاری اش در بسیاری از روزنامه ها و مجلات، از کیهان هوایی گرفته تا روزنامه های ابرار، اخبار، جامعه، توس، انتخاب و جام جم از او یک روزنامه نگار چند وجهی ساخت.
امروز با یاد همه آن اثرگذاری های یگانه، لبخندها و جدی بودن ها، تیتر پایان این نوشتار را تقدیم روزنامه نگاران، اصحاب رسانه و دانشگاهی می کنیم تا بدانند به زودی نکوداشتی برای او برگزار خواهیم کرد.
افزون بر آن، امیدواریم به این بهانه، پایه و مبنایی برای جامعه روزنامه نگاران بنیان نهیم تا در بزنگاه های رنج و نیاز، یاریگر اهل این حرفه باشیم؛ با این تیتر :
"همیشه همراه هم می مانیم"
با آرزوی بهبودی و دعا برای سلامتی او : شعبانعلی بهرامپور، بهروز بهزادی، احمد توکلی، مجید رضاییان، یونس شکر خواه، مرتضی شیرازی، فریدون صدیقی، مهدی فرقانی، سید فرید قاسمی، علی اکبر قاضی زاده، محمود مختاریان و حسن نمکدوست.