آکنه و درمان آن

آکنه از شایع ترین بیماری های التهابی مزمن پوست است که در نوجوانی شایع بوده و صورت، قفسه سینه، کمر و حتی بازوها را درگیر می کند. درمردان شایع تر از زنان است و معمولا همزمان با بلوغ شروع می شود. آکنه به دلیل انسداد غدد چربی پوست و تغییرات هورمونهای جنسی به وجود می آید.

عوامل افزایش دهنده آکنه شامل: استرس، پوست چرب، اختلالات غدد درون ریز، استفاده از بعضی داروها، سابقه خانوادگی، استفاده از برخی فراورده های آرایشی، شرایط آب وهوایی ( رطوبت زیاد و آلودگی ) می باشد.

شروع آکنه به شکل ضایعات همرنگ پوست، برجسته و سرسیاه یا سرسفید می باشد؛ که می تواند تبدیل به ضایعات التهابی برجسته قرمز یا چرکی شود و حتی کیست های بزرگ چرکی هم ایجاد گردد. مهمترین نکته این بیماری شایع به جا گذاشتن فرورفتگی ها و برجستگی هایی برروی پوست فرد مبتلا پس از بهبودی ضایعات می باشد. به همین علت درمان این بیماری لازم و ضروری است تا از بد شکلی های بعدی جلوگیری شود.

شدت بیماری از انواع بسیار خفیف که نیازی به درمان ندارد تا انواع بسیار شدید متفاوت است.

درمان

درمان در خانم ها پس ازبررسی کامل از لحاظ هورمونی باید صورت بگیرد.

در موارد آکنه خفیف درمان با استفاده از ترکیبات موضعی به مدت 4 -3 هفته صورت می گیرد. در صورتی که ضایعات با شدت بیشتری باشند درمان خوراکی شروع می شود.

درمان جای جوش شامل : لیزردرمانی ، لایه برداری (پیلینگ شیمیایی )، تزریق کلاژن یا چربی جهت صاف کردن جای جوش می باشد.

نکات قابل توصیه به بیمار:

به هیچ وجه پوست خود را فشارندهید.

شستشوی بیش از دوبار در روز سبب بدتر شدن آکنه می شود.

غذاها نقشی در ایجاد آکنه ندارند ولی مصرف بعضی ازغذاها در برخی افراد باعث بدترشدن آکنه می شود.

از کرم پودر یا کرم مرطوب کننده فاقد چربی ( oil free ) وغیر آکنه زا (non-acnegenic ) استفاده کنید.

هرشب مواد آرایشی را با آب و صابون آنتی باکتریال از روی پوست پاک کنید.

درمان آکنه یک فرایند مداوم و طولانی است و کنترل کامل ضایعات تا شش ماه می تواند طول بکشد.

یک ماه پس از شروع درمان مناسب و موثر، بیشتراز 10 % بهبودی در ضایعات مورد انتظار نمی باشد.

اگر جوش ها پس از8-6 هفته بهتر نشدند ، شاید لازم باشد روش درمان تغییر کند.

کرم ها و لوسیون هایی که جهت بازکردن منافذ پوست و کاهش باکتری های روی پوست تجویز می شوند ، ممکن است موجب خشکی و پوسته پوسته شدن پوست شوند.

روش صحیح کاربردی این فراورده ها و چگونگی مقابله با عوارض جانبی آن ها را ازپزشک متخصص پوست یا پزشک داروساز خود سوال بفرمایید.