کوچ پاییزی عشایر هر ساله از نیمه دوم شهریورماه آغاز و تا نیمه اول آبانماه ادامه دارد
رئیس اداره امور عشایر دزفول از آغاز کوچ پاییزی عشایر از مناطق ییلاقی به این شهرستان خبر داد.
محسن پورفرخی امروز اظهار کرد: با فرا رسیدن نیمه دوم شهریورماه، کوچ پاییزه عشایر به شهرستان به صورت مالرو از مهمترین ایلراه اصلی کوچ عشایر دزفول به استان لرستان و بالعکس آغاز شده است.
وی در ادامه به آغاز کوچ پاییزی عشایر از مناطق ییلاقی به این شهرستان در شمال استان خبر داد و افزود: کوچ پاییزی عشایر هر ساله از نیمه دوم شهریورماه آغاز و تا نیمه اول آبانماه ادامه دارد.
رئیس اداره امور عشایر دزفول خاطرنشان کرد: عشایری که به دزفول کوچ میکنند از دو استان اصفهان و لرستان بوده و هشت ماه از سال را در مناطق عشایری دزفول سپری خواهند کرد.
پورفرخی با اشاره به وسعت 4 هزار و 672 کیلومتر مربعی شهرستان دزفول گفت: عشایر و روستائیان این شهرستان در وسعت 3 هزار و 410 کیلومتر مربعی معادل 72 درصد پراکنده هستند.
وی با بیان اینکه نحوه کوچ عشایر این شهرستان به صورت درون کوچ وبرون کوچ است افزود: جمعیت عشایری دزفول بالغ بر 30 هزار نفر است که در قالب 4 هزار خانوار به این شهرستان کوچ میکنند.
پورفرخی تصریح کرد: پل کول مهمترین ایلراه عبور عشایر برون کوچ شهرستان به مقصد استان لرستان در مسافت 165 کیلومتری از مرکز دزفول در دورترین و محرومترین منطقه بخش محروم شهیون واقع است که سالیانه حدود یکهزار خانوار عشایری از مسیر آن به صورت پیاده و مالرو کوچ میکنند.
رئیس اداره امور عشایر دزفول گفت: مدت زمان لازم برای پیمایش این عشایر از مناطق عشایری استان لرستان به بخشهای محروم سردشت و شهیون حدود 20 شبانه روز است که نیمی از آن در مسیر لرستان و نیمی از آن در مسیر شهرستان دزفول به طول میانجامد.
وی ادامه داد: عشایر به عنوان حافظان مولد مرزهای فرهنگی، جغرافیایی و اقتصادی و محرومترین تولیدکنندگان بدون داشتن هیچگونه امکاناتی و با داشتن بیشترین مشکلات نقش مهمی را تحقق اقتصاد مقاومتی دارند.
رئیس اداره امور عشایر دزفول با بیان اینکه که هر منطقه از این شهرستان دارای طبیعتی بکر و دلنواز و استعداد برای جذب گردشگر است، عنوان کرد: زندگی عشایر سراسر هیجان و جذابیت است و از همه مهمتر کوچ زیبای سنتی عشایر که دل هر رهگذری را به وجد میآورد.
عشایر بزرگواری، شکیبایی و شجاعت را از طبیعت به میراث دارند که مرد و زن، کودک و بزرگ با هم با تمام سعی و تلاش و صبر در حال خدمت به جامعه هستند که نمونهای از یک همکاری گروهی کمنظیر است.