در شمال دزفول، جایی میان صخرههای بلند و درههای زاگرس، آبشار شوی با سقوط آب از دیوارهای مرتفع، یکی از تماشاییترین جلوههای طبیعی خوزستان را ساخته است؛ جاذبهای که مسیر رسیدن به آن نیز بخشی از تجربه سفر به این منطقه بکر محسوب میشود.
صدای آب پیش از آنکه آبشار دیده شود، حضورش را اعلام میکند؛ مسیر کوهستانی را که پشت سر میگذاری، صدای ریزش آب بلندتر میشود و میان صخرهها، جریان سفید آب از ارتفاع به پایین میریزد؛ اینجا آبشار شوی دزفول است.آبشار شوی که با نام تلهزنگ نیز شناخته میشود، در منطقه سردشت دزفول و در نزدیکی دهستان شوی قرار دارد و حدود ۱۰ کیلومتر با ایستگاه راهآهن تلهزنگ فاصله دارد. این آبشار در میان کوههای سرتنگ شوی و درهای میان کوه چهلویک و سالنکوه واقع شده است.
شوی از دل صخرههای مرتفع منطقه سرچشمه میگیرد و از دیوارهای بلند به پایین میریزد. ارتفاع این آبشار در منابع مختلف حدود ۸۰ تا ۱۰۰ متر و عرض آن حدود ۷۰ تا ۸۵ متر عنوان شده است؛ ابعادی که شوی را به یکی از آبشارهای شاخص کشور تبدیل کرده است.آب جاری پس از عبور از درههای منطقه، مسیر خود را در حوزه رود دز ادامه میدهد و در نهایت به حوزه آبریز سد دز میپیوندد.
قاب زاگرس در شوی
اطراف آبشار را پوشش گیاهی زاگرس فرا گرفته است؛ جنگلهای بلوط در کنار درختانی همچون بید، انجیر و کیکم، سیمای طبیعی منطقه را شکل دادهاند. در فصل بهار، افزایش آبدهی آبشار و سرسبزی دامنهها، جلوهای متفاوت به این منطقه کوهستانی میدهد.دیوارههای سنگی، درههای عمیق و پوشش گیاهی منطقه، شوی را به یکی از مقاصد شناختهشده طبیعتگردان در شمال خوزستان تبدیل کرده است.
در نزدیکی آبشار اصلی نیز آبشار دیگری قرار دارد که در میان گردشگران با عنوان آبشار دوم شوی یا آبشار سنگمار شناخته میشود.
مسیر؛ بخشی از ماجرا
رسیدن به آبشار شوی برخلاف بسیاری از جاذبههای گردشگری، با خودرو تا پای آبشار امکانپذیر نیست و بخشی از مسیر باید به صورت پیاده و از میان مسیرهای کوهستانی طی شود.مسیر دسترسی از منطقه شهیون و روستاهای اطراف و همچنین مسیر ایستگاه تلهزنگ از راههای شناختهشده رسیدن به آبشار هستند و انتخاب مسیر به شرایط سفر، وضعیت مسیر و آمادگی جسمانی گردشگران بستگی دارد.
شوی در فهرست میراث طبیعی کشور
اهمیت طبیعی آبشار شوی موجب شد این اثر در ۲۹ دیماه ۱۳۹۳ بهعنوان سیوپنجمین اثر طبیعی ملی کشور و نخستین اثر طبیعی ثبتشده استان خوزستان در فهرست میراث طبیعی ملی ایران قرار گیرد.ثبت ملی شوی، این آبشار را به یکی از مهمترین میراث طبیعی دزفول تبدیل کرده و حفاظت از محیط پیرامون آن را بیش از گذشته مورد توجه قرار داده است.
گنجینهای که باید حفظ شود
شوی تنها یک آبشار نیست؛ مجموعهای از کوهستان، آب، پوشش گیاهی و زیستبوم زاگرس است که در کنار یکدیگر یکی از چشماندازهای طبیعی شاخص دزفول را شکل دادهاند.افزایش حضور گردشگران، در کنار رونق طبیعتگردی، ضرورت مراقبت از این سرمایه طبیعی را بیشتر کرده است. جلوگیری از رهاسازی زباله، آسیب نزدن به پوشش گیاهی، روشن نکردن آتش در نقاط نامناسب و توجه به شرایط آبوهوایی و مسیرهای کوهستانی، از مهمترین الزامات حضور در این منطقه است.آبشار شوی در شمال دزفول، جایی است که آب از دل صخرههای زاگرس پایین میریزد و طبیعت، تصویری متفاوت از خوزستان را پیش چشم گردشگران میگذارد؛ گنجینهای طبیعی که زیبایی آن، در گرو حفاظت از طبیعت پیرامونش است.