تاریخ انتشار: ۲۵ بهمن ۱۳۹۹ - ۱۱:۰۵
کد خبر: ۲۱۶۴۸۶
print
نسخه چاپی
send
ارسال به دوستان
ذخیره
تحصیل دانش‌آموزان اتباع خارجی در مدارس کشور علی‌رغم تاکیدات ویژه همچنان پرحاشیه بوده و این بار معلم دزفولی ناجی این محصلان شده است.


همین چند روز پیش بود که ماجرای آتش‌سوزی کانکس معلمان و فوت دو نوجوان در این حادثه دلخراش از منطقه دزفول خوزستان رسانه‌ای شد و علی رغم اما و اگرهای علت حادثه، این ماجرا بار دیگر از محرومیت و ضرورت توجه به این منطقه خبر داد هرچند که این اتفاق تلخ در لابه لای انواع تایید و تکذیب ها، حواشی پر رنگ‌تر از متن داشت و اصل کار یعنی همان رسیدگی و نظارت به وضعیت آموزشی و پرورشی در این میانه گم شد.

با وجود این اوضاع و احوال، ابتکار یک معلم از همان منطقه برای کودکان کار اتباع خارجی در کنار گوشزد کردن توجه بیشتر به این منطقه این بار آنچنان تلخ نبود و از باز شدن گره کور آموزش تحصیل کودکان کار اتباع خارجی و حلاوت با سواد شدنشان حکایت داشت.

ماجرا به معلم دغدغه‌مند خوزستانی مربوط می‌شود که رسالت معلمی‌اش اجازه نداد کودکان شهرش هرچند که هم‌میهنش نباشند و از کیلومتر‌ها دور‌تر محکوم به کوچ اجباری و پناه به کشورمان شده اند، در حسرت درس و مشق بمانند.
معلمی که میزبان دانش آموزان غیرایرانی‌اش شد

حسن گلچین معلم و مدیر مدرسه در شهرستان دزفول است که دغدغه‌مندی تحصیل کودکان را بدون مرز جغرافیایی و ملیت پاسخ داد و سعی دارد تا هیچ کودک کاری در خیابان‌های شهرش محروم از درس نباشند، کودکانی که بیشتر از اتباع افغانستان و پاکستان هستند و حسرت تحصیل در مدرسه و سال به سال پایه‌های تحصیلی را بالاتر رفتن به دلشان مانده است.

آقای گلچین در کنار تدریس در مدرسه، در کسوت مدرس دانشگاه فرهنگیان دزفول هم فعالیت دارد، اما با این وجود کودکان کار اتباع خارجی را هم فراموش نکرده است؛ آنطور که در گفت‌وگو با خبرنگار آموزش و پرورش اظهار کرد معمولا عصر‌ها از ساعت ١۶ به بعد تدریس به دانش آموزان اتباع را در برنامه روزانه اش گنجانده است.

همان کودکانی که این روز‌ها آقای گلچین برایشان عموگلچین شده است، هم الفبای فارسی از او می‌آموزند هم فداکاری و محبت در کنارش مشق می‌کنند و نوشت افزار و لباس دانش آموزان هم با همت او تهیه می‌شود.

آنطور که این معلم خوزستانی می‌گوید خیرین هم کم و بیش از این جریان آموزشی خودجوش حمایت می‌کنند و ابزار و وسایل آموزشی و این روز‌ها وسایل بهداشتی مقابله با کرونا را در اختیار این کودکان قرار می‌دهند.



قصه کوچ اجباری آرش و حسرت برای نشستن در کلاس درس

براساس روایتی که گلچین از این اقدام ابتکاری و خیرخواهانه‌اش به ما اذعان داشت، این کار از مشاهده آرش ١٠ ساله در خیابان‌های دزفول کلید خورد، آن زمانی که پسرک آرزویش را پشت درب مدرسه جا گذاشته بود و ملیتش اجازه نداده بود تا به عنوان دانش آموز در جامعه شناخته شود، او هم چاره‌ای نداشت تا ادامه کوچ اجباری از افغانستان به ایران را با شرایطی که برایش رقم می‌خورد ادامه دهد و درس و مدرسه در این جبر جایگاهی نداشت.

این معلم خوزستانی گفت: چند ماه پیش وقتی با دخترکم برای خرید بیرون رفته بودیم حضور آرش در خیابان توجهم را به خود جلب کرد و بعد از گپ و گفت با او فهمیدم که ١٠ سالش است، اما هنوز مدرسه را تجربه نکرده و مهاجرت غیرقانونی به ایران با وجود شرایط بغرنج کشورش اجازه نداده است تا در مدارس ایرانی حاضر شود.

او ادامه داد: همین موضوع سرآغازی شد تا عصر‌ها حدود ساعت ۴ تا ۶-٧ برای آموزش به او وقت بگذارم، این روال ادامه پیدا کرد و به تدریج کودکان دیگر هم که شرایط مشابه آرش داشتند به این کلاس پیوستند و حالا جمعی ١۵ نفره از کودکان با سنین ۶-٧ سال تا ١١-١٢ تبعه افغانستان و پاکستان بازمانده از تحصیل تشکیل شده است که عصر‌ها کلاس درسشان در حاشیه شهر و نزدیک محل سکونتشان برگزار می‌شود.

گلچین با اشاره به سوابق آکادمیک در زمینه آموزش و تجربه مدیریت و معلمی همزمان در مدارس دزفول بیان کرد که همین موضوع عاملی شد تا جمع ١۵ نفره دانش‌آموزانش را در کلاسی چند پایه آموزش دهد، البته کلاسی که به یک حیاط کوچک خلاصه می‌شود و آن هم به همت یک خیر تهیه شده است.