تاریخ انتشار: ۲۲ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۳:۴۶
کد خبر: ۲۰۴۷۷۸
print
نسخه چاپی
send
ارسال به دوستان
ذخیره
 رابطه انسان و طبیعت در طول تاریخ بشری دست خوش فراز و نشیب‌های بسیاری بوده است. در باورهای گذشته، طبیعت زنده و دارای روح بود و انسان باستان خود را با طبیعت و جهان یگانه می‌دانست و خود را جزئی از کل می‌پنداشت. با گذر زمان، انسان مدرن در محور قرار گرفت و با ابزاری که علم به او هدیه داده بود راه پیشرفت را در تسخیر طبیعت و بهره برداری از آن می دید. نظام های سرمایه داری در جهان مدرن پدیده مصرف گرایی را با استفاده از تبلیغات و در دست داشتن رسانه های مختلف بوجود آوردند که این مصرف گرایی با افزایش جمعیت و نیز مقوله مهاجرت، شهرها را بزرگ تر و طبیعت را بیشتر به انزوا کشاند که حاشیه نشینی و شهرک سازی از بزرگترین مصداق این سبک از زندگی مدرن است.

شهر اهواز یکی از بزرگترین شهرهای صنعتی ایران است که بخاطر موقعیت جغرافیایی جلگه ای، بستر مناسبی برای رشد شهری است و با وجود صنایع مختلف و افزایش جمعیت شرایطی بوجود آمده که در این شهر شاهد مهاجر پذیری بالا و حاشیه نشینی باشیم.

عکس: رضا سلیمانی روزبهانی

  • بعد از صنعت نفت، یکی از بزرگترین صنایع شهر اهواز، صنایع فولاد این شهر است اگرچه این تاسیسات در سالیان گذشته، فاصله قابل توجهی با  محیط زندگی مردم داشته ولی با توسعه شهر اهواز این فاصله هر روز کمتر می‌شود و این باعث به خطر افتادن سلامت مردم شده است.
  • باغ‌ها و کشاورزی بخش وسیعی از اطراف شهر اهواز تحت تاثیر رشد فضای شهری، محدود شده و یا بطور کل جای خود را به ساختمان های بدقواره داده است.
  • در یک اکوسیستم تعاملی بین اجزای زنده و غیر زنده وجود دارد که انسان بزرگترین بر هم زننده این تعامل است. بطوری که سرعت آسیب زدن و بهره برداری انسان، از سرعتی که طبیعت نیاز دارد تا خود را ترمیم کند بیشتر شده است.
  • در روند ساخت و ساز های شهری نخاله های ساختمانی معضل بزرگی هستند که متاسفانه سونوشتی جز رهایی در سایر قسمت های طبیعت ندارند.
  • با وجود قوانین و مقررات سختگیرانه وزارت راه و شهر سازی نسب به حفظ اراضی و عدم تجاوز از حریم شهری، متاسفانه شاهد هستیم که نهاد های مربوط در سکوتی قابل تامل نسبت به رشد بی رویه شهری واکنشی در خور نشان نمی‌دهند.
  • جاده سازی، تغییر بافت و حتی نابود کردن پوشش گیاهی زمین های اطراف شهر به بهانه ساخت و ساز، تاوان زیاده خواهی انسان است که طبیعت باید آن را بپردازد.
  • زمین های منطقه کیانشهر، قبل از ساخت و ساز، آبگیر های سطحی در قسمت شمال غربی اهواز بودند ولی امروزه با گسترش شهر، این آبگیرها خشک شده اند.
  • توسعه شهر در صورتی که زیرساخت های لازم را نداشته باشد می‌تواند موجب فاجعه‌ای زیست محیطی شود.
  • در یک اکوسیستم، تعاملی بین اجزای زنده و غیر زنده وجود دارد که انسان بزرگترین بر هم زننده این تعامل است. بطوری که سرعت بهره برداری انسان، از سرعت خودبازسازی طبیعت بیشتر شده است.
  • با وجود قوانین و مقررات سختگیرانه وزارت راه و شهر سازی نسب به حفظ اراضی و عدم تجاوز از حریم شهری، متاسفانه شاهد هستیم که نهاد های مربوط در سکوتی قابل تامل نسبت به رشد بی رویه شهری واکنشی در خور نشان نمی‌دهند.
  • پیشرفت صنایع در شهر اهواز سالیان اخیر سرعت بیشتری گرفته است و لازمه این توسعه تصرف زمین ها در حاشیه شهر ها است که این به عامل بزرگی تبدیل شده تا شهر بیش از پیش به جدال خود با طبیعت ادامه دهد.
  • جاده سازی، تغییر بافت و حتی نابود کردن پوشش گیاهی زمین های اطراف شهر به بهانه ساخت و ساز، تاوان زیاده خواهی انسان است که طبیعت باید آن را بپردازد.
  • ساخت و ساز های بی رویه و غیر اصولی، بدون در نظر گرفتن شرایط جغرافیایی منطقه باعث بوجود آمدن شهرهایی می‌شود که از لحاظ ساختاری هیچ هماهنگی با محیط ندارند.
  • زمین های منطقه کیانشهر، قبل از ساخت و ساز، آبگیر های سطحی در قسمت شمال غربی اهواز بودند ولی امروزه با گسترش شهر، این آبگیرها خشک شده اند.
  • زمین های اطراف رودخانه کارون هم از این دست درازی ها در امان نبوده و کارون به اجبار همسایگانی را تحمل می‌کند که جز بی مهری رهاوردی ندارند.
  • فرسایش خاک، در نتیجه برداشت و جابجایی خاک در اطراف شهرها بوجود می آید. خاک حاصل خیزی خود را از دست می دهد و باعث می شود رویش گیاهان و درختان به حداقل برسد.
  • پیشرفت صنایع در شهر اهواز سالیان اخیر سرعت بیشتری گرفته است و لازمه این توسعه تصرف زمین ها در حاشیه شهر ها است که این به عامل بزرگی تبدیل شده تا شهر بیش از پیش به جدال خود با طبیعت ادامه دهد.
مرجع / ایسنا
ایمیل مستقیم: info@khouznews.ir
پیامک: 5000205020
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار