تاریخ انتشار: ۲۰ آذر ۱۳۹۸ - ۰۹:۳۲
کد خبر: ۱۹۲۹۲۰
print
نسخه چاپی
send
ارسال به دوستان
ذخیره
در فرهنگ مردم چهارمحال‌وبختیاری، عنصر سنگ به دلیل کوهستانی بودن منطقه، همسفر زمان است و به همین خاطر در بسیاری از موارد، شاهد استفاده اهالی این دیار از سنگ هستیم که از آن جمله می‌توان به استفاده از سنگ برای نگارش کتیبه‌ها، خانه‌سازی، یادمان‌ها و ... اشاره کرد.
شیر سنگی

 در فرهنگ مردم چهارمحال‌وبختیاری، عنصر سنگ به دلیل کوهستانی بودن منطقه، همسفر زمان است و به همین خاطر در بسیاری از موارد، شاهد استفاده اهالی این دیار از سنگ هستیم که از آن جمله می‌توان به استفاده از سنگ برای نگارش کتیبه‌ها، خانه‌سازی، یادمان‌ها و ... اشاره کرد.

 ازجمله این یادمان‌ها، تندیس‌هایی است که در زبان لری بختیاری به آن «برد شیر» به معنای «شیر سنگی» گفته می‌شود.

دراین میان سنگ‌تراشی درچهارمحال‌وبختیاری با وجود پراکنش درسطح شهرها و روستاهای مختلف این سامان، به طور خاص هنر مردمان پرتلاش هفشجان است.

 اهالی هنرمند این محل که در روزگاران قدیم، درچارواداری (چارپاداری) و حمل‌ونقل مسافر و کالاها درمیانه نجد مرکزی ایران تا جلگه خوزستان زبانزد بودند و کاروان‌های بزرگ را درمسیر جاده دزپارت ( اتابکی، سلطانی) مدیریت می‌کردند، سنگ‌تراشی را کناردست استادان سنگ‌تراش ارمنی، که در عهد صفویه به منطقه چهارمحال‌وبختیاری کوچ داده شده بودند، فرا گرفتند و در اندک زمانی خود به سنگ‌تراشان زبردستی تبدیل شدند.

وجود معدن تاریخی سنگ «بُزلر» در هفشجان در این میان باعث شد تا سنگ مانند موم در دستان هنرمندان این دیار قرار گیرد و به این ترتیب آثار فاخری اعم از سنگ‌نوشته، سنگ‌نگاره، سنگ‌مزار و شیرهای سنگی خلق شود که نمونه‌هایی از این آثار سنگی در مسجد جامع شهر کیان، قلعه چالشتر و آرامستان‌های مختلف هنوز هم قابل مشاهده هستند.

هفشجان به عنوان مرکز هنر سنگ‌تراشی چهارمحال وبختیاری با وجود استمرار این هنر در کارگاه‌های معدود باقی مانده‌اش در محله و کوچه سنگ‌تراش‌های این شهر، روزگاری بیشترین شیرهای سنگی را بر فراز مزارهای جوانان سلحشور ظلم‌ستیز و پرتلاشش درجای‌جای آرامستان تاریخی «بزلر» جای داده بود تا جایی که می‌شد در ورودی آن باغ، شیرهای سنگی را به تماشا نشست.

پر واضح است که آثار تاریخی گویای پیشینه چند هزار ساله سرزمین ما و گنجینه‌ای ارزشمند هستند که همت والای مسئولان و متولیان فرهنگی برای مرمت و حفاظت این آثار لازم و ضروری است.

بابک زمانی‌پور، کارشناس ارشد تاریخ و مدیر گنجینه آموزش و پرورش چهارمحال‌وبختیاری در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به شیرسنگی