تاریخ انتشار: ۲۸ مرداد ۱۳۹۸ - ۲۰:۵۶
کد خبر: ۱۸۶۱۰۷
print
نسخه چاپی
send
ارسال به دوستان
ذخیره
 در روز بیست وهشتم آن مرداد جهنمی سال ۱۳۵۷ بزرگترین حادثه سینمایی رخ داد. زمانی که ۶۰۰ نفر در شعله های آتش زنده زنده سوختند.

در خاطره‌بازی آبادانی‌ها با سینما یک جایی به کباب شدن همشهریانشان در سینما رکس پیوند می‌خورد، فاجعه زنده سوزی آدم های مظلومی که با شور و شوق برای تماشای فیلم رفته بودند و شاید قصدشان این بود اما غافل از سرنوشتی که برایشان رقم خورده بود، آری زنده سوزی سهم مردمی بود که در پایان یک روز برای تماشای فیلم رفتند، اما به جای تماشای فیلم، خود بخشی از فیلمی شدند که نقشش زنده سوختن و جزغاله شدن بود.

عبدالله بیگدلی را هیچگاه نمی توان از یاد برد همانی که خودش را شبیه یک قفس بر روی تن پسر ۱۲ ساله اش درآورده بود تا پسرش نسوزد اما....، آری در آن شب هولناک بوی تن های سوخته در فضای شهر پیچیده بود و فقط می‌توانستی بفهمی که اینها بدن انسان هستند که چسبیده‌اند به هم، اما اینکه بدن چه کسی به چه کسی چسبیده به طور واقعی قابل ‌تشخیص نبود.

یک برش از تاریخ

یکی از مهمترین حوادث سال ۵۷ که باعث خشمگین کردن مردم و سرعت بخشیدن به انقلاب ۵۷ شد، فاجعه به آتش کشیدن سینما رکس آبادان بود. علت خشمگینی مردم، نسبت دادن این فاجعه به عوامل حکومت پهلوی بود، حدود ساعت ۲۱:۴۵ شب بیست و هشتم مرداد طبق آمار دقیق ۶۳۰ نفر از کسانی که به تماشای فیلم گوزن‌ها در آخرین سانس به سینما رفته بودند در آتش سوختند، البته تعداد کشته‌شدگان بعدها به بیش از ۶۷۷ نفر افزایش یافت.

امام (ره) واقعه سینما رکس را «شاهکار بزرگ شاه برای بدنام کردن انقلاب» خواند، پس از پیروزی انقلاب، شواهدی از سوی حسین تکبعلی‌زاده، متهم ردیف اول واقعه ارائه شد که نشان می‌داد، آتش‌سوزی سینما رکس کار رژیم پهلوی و ساواک بوده‌ است، امردم اعتقاد داشتند ساواک اقدام به تدارک این آتش‌سوزی، قفل کردن درهای سینما و کارشکنی در آتش‌نشانی محل کرده است، فردای روز حادثه ۱۰ هزار نفر از بستگان قربانیان که در مراسم تشییع گرد هم آمده بودند، ساواک را مسئول این حادثه دانسته و شعارهای تندی علیه حکومت سر دادند.

مخالفان انقلاب اسلامی در